ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5110/2543
ประเด็นกฎหมาย
ปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับการปรับบทลงโทษในความผิดฐานพยายามฆ่าผู้เสียหายทั้งสองซึ่งเป็นการกระทำกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท และการพิพากษาเกินคำขอใน
หลักกฎหมาย
การกระทำกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท ต้องปรับบทลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 และการพิพากษาเกินคำขอเป็นสิ่งที่ต้องแก้ไข โดยศาลฎีกาไม่ปรับบทความผิดตามมาตรา 8 ทวิ วรรคสอง เนื่องจากโจทก์มิได้ขอให้ลงโทษในฐานดังกล่าว
คำวินิจฉัย
ศาลฎีกาแก้ไขคำพิพากษาศาลล่างโดยไม่ปรับบทความผิดตามมาตรา 8 ทวิ วรรคสอง เนื่องจากเป็นการพิพากษาเกินคำขอ และให้ระบุการปรับบทลงโทษฐานพยายามฆ่าผู้เสียหายทั้งสองซึ่งเป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบทให้ชัดเจน
ข้อเท็จจริงสำคัญ
จำเลยเป็นคนร้ายยิงผู้เสียหายที่ 1 โดยมีเจตนาฆ่า แต่กระสุนปืนพลาดไปถูกผู้เสียหายที่ 2 ได้รับอันตรายแก่กาย และจำเลยมีอาวุธปืนพกไม่มีทะเบียน 1 กระบอก กับกระสุน 5 นัดไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับใบอนุญาต และพาอาวุธปืนติดตัวไปในเมือง หมู่บ้าน ทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุอันสมควร
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง
เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5110/2543พนักงานอัยการจังหวัดเชียงใหม่โจทก์นายวิชาญหรือชาญหรือสิบตำรวจเอกธนู ลิอินโนจำเลย ป.อ. ม. 60, ม. 80, ม. 90, ม. 288 ป.วิ.อ. ม. 192, ม. 195 พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 , ม. 8 ทวิจำเลยเป็นคนร้ายยิงผู้เสียหายที่ 1 โดยมีเจตนาฆ่า แต่กระสุนปืนพลาดไปถูกผู้เสียหายที่ 2 ได้รับอันตรายแก่กาย จำเลยจึงมีความผิดฐานพยายามฆ่าผู้เสียหายทั้งสอง การกระทำของจำเลยดังกล่าวเป็นกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท แต่ศาลล่างทั้งสองมิได้ปรับบทลงโทษไว้ สมควรระบุให้ชัดเจน โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีอาวุธปืนพกซึ่งเป็นอาวุธปืนที่ไม่มีเครื่องหมายทะเบียนของเจ้าพนักงานประทับไว้ จำนวน 1 กระบอก กับมีกระสุนปืนขนาดเดียวกันจำนวน 5 นัด ซึ่งอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนดังกล่าวสามารถใช้ยิงได้ไว้ในครอบครอง โดยจำเลยไม่ได้รับใบอนุญาตจากนายทะเบียนท้องที่ และจำเลยพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนติดตัวไปในเมือง หมู่บ้าน ทางสาธารณะ โดยไม่มีเหตุอันสมควรและไม่ได้รับใบอนุญาตให้มีอาวุธปืนติดตัว ทั้งมิใช่กรณีที่ต้องมีติดตัวเมื่อมีเหตุจำเป็นและเร่งด่วนตามสมควรแก่พฤติการณ์ ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 4, 7, 8 ทวิ,72, 72 ทวิ ป.อ.มาตรา 33, 80, 91, 288, 371 ริบของกลาง การที่ศาลล่างทั้งสองปรับบทความผิดจำเลยฐานพาอาวุธปืนไปในงานรื่นเริงตามมาตรา 8 ทวิ วรรคสองมาด้วย จึงเป็นการพิพากษาเกินคำขอ ศาลฎีกาเห็นสมควรแก้ไขให้ถูกต้องโดยไม่ปรับบทความผิดตามมาตราดังกล่าว(รุ่งโรจน์ รื่นเริงวงศ์-ยินดี วัชรพงศ์ ต่อสุวรรณ-อภิชาต สุขัคคานนท์)ศาลจังหวัดเชียงใหม่ - นายฐ