การกระทำความผิดเกี่ยวกับการขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์โดยวิธีลดราคา การขายแก่บุคคลอายุต่ำกว่ายี่สิบปี และการจำหน่ายสุราแก่เด็ก เป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหล
การกระทำที่มีเจตนาอันเดียวกัน แม้จะแยกฟ้องเป็นข้อ ๆ ต่างหาก แต่หากเกิดจากเจตนาเดียวกันเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์เดียวกัน ถือเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ไม่ใช่ความผิดหลายกรรมต่างกัน และปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ศาลฎีกามีอำนาจหยิบยกขึ้นวินิจฉัยได้เองตาม ป.วิ.อ. มาตรา 195 วรรคสอง ปร
ศาลฎีกาพิพากษาแก้เป็นว่า ให้ลงโทษฐานตั้งสถานบริการโดยไม่ได้รับอนุญาต ปรับ 20,000 บาท ความผิดฐานขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์แก่บุคคลอายุต่ำกว่ายี่สิบปีบริบูรณ์ ฐานจำหน่ายสุราแก่เด็ก และฐานขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์โดยวิธีลดราคา เป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษฐานขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์แก่บุคคลอายุต่ำกว่ายี่สิบปีบริบูรณ์ซึ่งเป็นบทหนักที่สุด ปรับ 10,000 บาท ฐานยินยอมให้เด็กประพฤติตนไม่สมควร ปรับ 10,000 บาท รวมปรับ 40,000 บาท ลดโทษกึ่งหนึ่ง คงปรับ 20,000 บาท เมื่อรวมโทษจำคุกและปรับฐานขายสุราโดยไม่ได้รับอนุญาตตามศาลล่างแล้ว เป็นจำคุก 7 เดือน และปรับ 22,000 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้ 2 ปี และคุมความประพฤติ 1 ปี โดยให้รายงานตัวทุก 3 เดือน และทำกิจกรรมบริการสังคม 24 ชั่วโมง
จำเลยขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์โดยวิธีลดราคาเพื่อส่งเสริมการขายในสถานบริการของจำเลย และขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์แก่บุคคลอายุต่ำกว่ายี่สิบปีบริบูรณ์และจำหน่ายสุราแก่เด็ก โดยจำเลยให้การรับสารภาพตลอดมา ไม่เคยกระทำความผิดในลักษณะเดียวกันมาก่อน และถูกกักขังในระหว่างฎีกา 1 วัน
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3465/2563พนักงานอัยการคดีศาลแขวงนครราชสีมาโจทก์นาย อ.จำเลย ป.อ. ม. 91 ป.วิ.อ. ม. 195 วรรคสอง, ม. 225 พ.ร.บ.สถานบริการ พ.ศ.2509 พ.ร.บ.คุ้มครองเด็ก พ.ศ.2546 พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ พ.ศ.2551 การที่จำเลยขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์โดยวิธีลดราคานั้น เป็นการกระทำที่มีวัตถุประสงค์เพื่อที่จะขายสุราในสถานบริการของจำเลยให้ได้จำนวนมากขึ้น แม้โจทก์จะบรรยายฟ้องแยกความผิดฐานขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์โดยวิธีลดราคาเพื่อประโยชน์ในการส่งเสริมการขายกับความผิดฐานขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์แก่บุคคลซึ่งมีอายุต่ำกว่ายี่สิบปีบริบูรณ์และจำหน่ายสุราแก่เด็กเป็นข้อ ๆ ต่างหากจากกัน แต่ก็เกิดจากเจตนาอันเดียวกัน จึงเป็นการกระทำกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท หาใช่ความผิดหลายกรรมต่างกันไม่ ที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาว่าเป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน เป็นการไม่ชอบ ปัญหานี้เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย แม้ไม่มีคู่ความฝ่ายใดยกขึ้นกล่าวอ้างศาลฎีกาก็มีอำนาจหยิบยกขึ้นวินิจฉัยให้ถูกต้องได้ ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 195 วรรคสอง ประกอบมาตรา 225 โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติสถานบริการ พ.ศ.2509 มาตรา 3, 4, 26 พระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ.2560 มาตรา 155, 196 พระราชบัญญัติควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ พ.ศ.2551 มาตรา 3, 29, 30, 40, 41 พระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ.2546 มาตรา 4, 26, 78 ริบสุรายี่ห้อเบรน 285 ใบเสร็จรับเงิน และแผ่นป้ายแสดงการจัดโปรโมชั่นการจำหน่ายสุราของกลาง จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติสถานบริการ พ.ศ.2509 มาตรา 4, 26 พระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ.2560 มาตรา 155 วรรคหนึ่ง, 196 พระราชบัญญัติควบคุมเครื่องด