ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 84/2543

ประเด็นกฎหมาย

สิทธิได้รับค่าชดเชยของพนักงานรัฐวิสาหกิจที่เกิดจากการเปลี่ยนสถานะของบริษัทมหาชนจำกัดเป็นรัฐวิสาหกิจ ต้องบังคับตามพระราชบัญญัติพนักงานรัฐวิสาหกิจสัมพัน

หลักกฎหมาย

เมื่อจำเลยเปลี่ยนสถานะเป็นรัฐวิสาหกิจ สิทธิของโจทก์ในการได้รับค่าชดเชยต้องบังคับตามพระราชบัญญัติพนักงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ พ.ศ. 2534 และระเบียบคณะกรรมการรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ เรื่อง มาตรฐานของสิทธิประโยชน์ของพนักงานรัฐวิสาหกิจ พ.ศ. 2534 ข้อ 45 (3) ซึ่งกำหนดค่าชดเชยไม่น้อยกว่า 180 วัน ไม่ใช่ตามพระราชบั

คำวินิจฉัย

โจทก์มีสิทธิได้รับค่าชดเชยตามพระราชบัญญัติพนักงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ พ.ศ. 2534 และระเบียบคณะกรรมการรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ เรื่อง มาตรฐานของสิทธิประโยชน์ของพนักงานรัฐวิสาหกิจ พ.ศ. 2534 ข้อ 45 (3) เท่ากับค่าจ้างอัตราสุดท้าย 180 วัน ไม่ใช่ 240 วันตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541

ข้อเท็จจริงสำคัญ

เดิมจำเลยเป็นบริษัทมหาชนจำกัด ต่อมาถูกกองทุนเพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาระบบสถาบันการเงินเข้าแทรกแซงโดยถือหุ้นเกินร้อยละ 50 ทำให้จำเลยกลายเป็นรัฐวิสาหกิจ โจทก์ซึ่งเป็นลูกจ้างจึงกลายเป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจ และถูกเลิกจ้างในเวลาต่อมา

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

  • มาตรา 13 ของ พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงานพ.ศ.

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 84/2543นายประหยัด ศิริยงค์โจทก์บริษัทเงินทุนธนสยาม จำกัด (มหาชน)จำเลย พ.ร.บ.วิธีการงบประมาณ พ.ศ.2502 ม. 4 พ.ร.บ.พนักงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ พ.ศ.2534 ม. 4 (2) พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 ม. 13 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 103 พ.ศ.2515 ม. 14 ระเบียบคณะกรรมการรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ เรื่อง มาตรฐานของสิทธิประโยชน์ของพนักงานรัฐวิสาหกิจ พ.ศ.2534 พ.ร.บ.พนักงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ พ.ศ.2534 ม. 45 (3), ม. 48เดิมจำเลยเป็นสถาบันการเงินและเป็นบริษัทมหาชนจำกัดต่อมาเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม 2541 กองทุนเพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาระบบสถาบันการเงินเข้าแทรกแซงกิจการของจำเลยโดยถือหุ้นเกินร้อยละ 50 ฐานะของจำเลยจึงเปลี่ยนเป็นรัฐวิสาหกิจตั้งแต่วันดังกล่าวตาม พ.ร.บ.วิธีการงบประมาณ พ.ศ.2502มาตรา 4 และ พ.ร.บ.พนักงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ พ.ศ. 2534 มาตรา 4 (2)โจทก์ย่อมเปลี่ยนจากการเป็นลูกจ้างจำเลยในฐานะบริษัทมหาชนจำกัดมาเป็นพนักงานของจำเลยในฐานะรัฐวิสาหกิจตั้งแต่วันดังกล่าวเช่นเดียวกัน สิทธิของโจทก์ที่จะได้รับค่าชดเชยกรณีถูกเลิกจ้างหรือไม่เพียงใด จึงต้องบังคับตามบทบัญญัติของ พ.ร.บ.พนักงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ พ.ศ. 2534 โดยไม่บังคับตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน 2515 ซึ่งออกโดยอาศัยอำนาจตามความในข้อ 2 และข้อ 14 แห่งประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 103 ลงวันที่ 16 มีนาคม2515 เพราะมีประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง กำหนดกิจการที่ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 103 ลงวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2515 ไม่ใช้บังคับ กำหนดไว้ในข้อ 2 ให้รัฐวิสาหกิจตามกฎหมายว่าด้วยพนักงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์เป็นกิจการที่ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 103 ลงวันที่ 16 มีนาคม 2515 ไม่ใ