ปัญหาการปรับบทลงโทษฐานยักยอกทรัพย์ของเสมียนที่ไม่มีหน้าที่รับเงินโดยตรง
การปรับบทลงโทษฐานยักยอกต้องพิจารณาหน้าที่ของผู้กระทำ หากผู้กระทำไม่มีหน้าที่รับเงินโดยตรง แต่ได้รับมอบหมายเป็นครั้งคราว ควรใช้มาตรา 314 แห่งกฎหมายลักษณะอาญา ซึ่งเป็นบทที่เหมาะสมกว่า และการที่ศาลปรับบทต่างจากที่โจทก์ฟ้องไม่ทำให้ฟ้องเสีย เพราะเป็นความผิดฐานยักยอกเช่นเดียวกัน
ศาลฎีกาตัดสินว่าควรวางบทมาตรา 314 ลงโทษจำเลย และไม่เป็นการผิดฐานฟ้อง
จำเลยเป็นเสมียนอำเภอแผนกฝิ่น สมุห์บัญชีไม่อยู่จึงมอบให้จำเลยจำหน่ายฝิ่นและรับเงินแทน จำเลยยักยอกเงินที่จำหน่ายฝิ่นได้ไปเป็นประโยชน์ส่วนตัว 400 บาท
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 119/2464อัยการเพ็ชร์บุรีโจทก์นายหลำล. ป.อ. กฎหมายลักษณะอาญา ม. 131จำเลยเปนเสมียนอำเภอแพนกฝิ่น สมุห์บาญชีไม่อยู่ มอบให้จำเลยจำหน่ายฝิ่น แลรับเงินแทนจำเลยยักยอกเอาเงินที่จำหน่ายฝิ่นได้ไปเปนประโยชน์ส่วนตัวเมีย๔๐๐ บาท โจทย์ขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๑๙ ศาลจังหวัดเพ็ชร์บุรีว่าจำเลยผิดตามมาตรา ๑๓๑ แต่โจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานยักยอกธรรมดา จะลงโทษจำเลยตามที่โจทย์ขอไม่ได้ จึงให้ยกฟ้องศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษเห็นว่าลงโทษจำเลยตามมาตรา ๑๓๑ ได้เพราะเปนฐานยักยอกเหมือนกัน ฎีกาตัดสินว่า ข้อที่โจทย์ฟ้องอ้างบท ๓๑๙ แลศาลอุทธรณ์ข้าหลวง ฯ วางบท ๑๓๑ ลงโทษจำเลยมานั้น ไม่เหมาะสำหรับคดีนี้ เพราะจำเลยไม่มีน่าที่รับเงิน ควรวางบท ๓๑๔ เหมาะกว่า แลทั้งไม่เป็นการผิดฐานฟ้อง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ