ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9567/2544พนักงานอัยการจังหวัดอ่างทองโจทก์นายประวิทหรือประวิทย์ บุญประสพจำเลย ป.อ. ม. 142 ป.วิ.อ. ม. 85, ม. 132 (3)เจ้าพนักงานตำรวจผู้จับกุม ป. สั่งให้ ป. ส่งเมทแอมเฟตามีนที่ ป. ถืออยู่เพื่อเป็นพยานหลักฐาน การที่จำเลย นำถุงบรรจุเมทแอมเฟตามีนจากมือของ ป. หลบหนีไป เป็นการเอาไปเสียซึ่งเมทแอมเฟตามีนที่เจ้าพนักงานสั่งให้ ส่งเพื่อเป็นพยานหลักฐาน มีความผิดตาม ป.อ. มาตรา 142โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ป.อ. มาตรา 138 วรรคสอง, 139, 140 วรรคแรก, วรรคสาม, 142, 144, 83, 91, 92, 33 พ.ร.บ. วัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ. 2518 มาตรา 4, 6, 13 ทวิ, 62, 89, 106 เพิ่มโทษจำเลยหนึ่งในสาม และริบของกลางทั้งหมด จำเลยให้การปฏิเสธ แต่รับว่าเคยต้องโทษและพ้นโทษมาแล้วจริงตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตาม ป.อ. มาตรา 138 วรรคสอง ประกอบด้วยมาตรา 140 วรรคแรก, วรรคสาม, มาตรา 142 พ.ร.บ. วัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ. 2518 มาตรา 13 ทวิ วรรคหนึ่ง, มาตรา 89 ป.อ. มาตรา 83 เป็นการกระทำความผิดหลายกรรมต่างกันให้เรียงกระทงลงโทษตาม ป.อ. มาตรา 91 ฐานร่วมกัน ขายวัตถุออกฤทธิ์จำคุก 5 ปี ฐานร่วมกันต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงาน จำคุก 2 ปี ฐานร่วมกันทำให้เสียหายเอาไปเสียซึ่งทรัพย์สินอันเจ้าพนักงานสั่งให้ส่ง จำคุก 2 ปี รวมจำคุก 9 ปี คำขออื่นให้ยก จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืน จำเลยฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ก่อนเกิดเหตุนางสาวประนอมได้ขุดดินนำถุงพลาสติกบรรจุเมทแอมเฟตามีนประมาณ 40 เม็ด แต่ละเม็ดบรรจุในหลอดกาแฟเพื่อเตรียมไว้เพื่อขาย และขณะ