ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1110/2512อัยการจังหวัดนราธิวาสโจทก์นายกิ้น คิ้วดำ ที่ 1 นายเปลี่ยน นิลราช ที่ 2จำเลย พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 ตามประกาศคณะกรรมการส่วนจังหวัดตามความในพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร มาตรา 8 ท้ายฟ้อง โจทก์มิได้แสดงแจ้งชัดว่า ที่ห้ามสุกรมีชีวิตเข้าไปในเขตนั้นมีวัตถุประสงค์อย่างไร และเป็นที่รู้กันทั่วไปว่า การห้ามมิให้ขนย้ายสุกรมีชีวิตเข้าไปในท้องที่ตามประกาศนั้น ย่อมทำให้สุกรมีชีวิตในท้องที่นั้นมีปริมาณลดน้อยลงอันจะทำให้ราคาสูงขึ้น ประกาศดังกล่าวจึงมิได้มีวัตถุประสงค์เพื่อป้องกันการค้ากำไรเกินควร ไม่ชอบด้วยเจตนารมย์ของพระราชบัญญัติที่ให้อำนาจคณะกรรมการไว้ จำเลยฝ่าฝืนจึงไม่มีความผิด เทียบตามนัยแห่งคำพิพากษาฎีกาที่ 284/2498 ุโจทก์ฟ้องว่าจำเลยฝ่าฝืนประกาศคณะกรรมการส่วนจังหวัด ห้ามนำสุกรเข้าไปในเขตควบคุม โดยจำเลยได้ขนย้ายสุกรมีชีวิต ๑๕ ตัวเข้าไปในเขตควบคุมตามประกาศดังกล่าว ขอให้ลงโทษจำเลย จำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ตามพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควรมาตรา ๘ มุ่งหมายให้คณะกรรมการระบุชื่อหรือประเภทสิ่งของและห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรในสิ่งของนั้น แต่ประกาศท้ายฟ้องโจทก์ระบุเพียงชื่อและประเภทของสิ่งของเท่านั้น ยังขาดข้อความที่เป็นสารสำคัญ คือ ห้ามค้ากำไรเกินควรประกาศดังกล่าวจึงมิชอบด้วยกฎหมาย จำเลยฝ่าฝืน จึงไม่มีความผิด พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าประกาศคณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควร มีหลักสำคัญอยู่ว่า ประกาศของคณะกรรมการจะต้องเป็นไปเพื่อป้องกันการค้ากำไรเกินควร ตามประกาศท้ายฟ้องโจทก์มิได้แสดงแจ้งชัดว่า ที่ห้ามสุกรมีชีวิตเข้าไปในเขต