โจทก์ซึ่งเป็นหน่วยงานของรัฐมีสิทธิไล่เบี้ยค่าสินไหมทดแทนจากจำเลยซึ่งเป็นลูกจ้างตาม ป.พ.พ. มาตรา 426 หรือไม่ เมื่อจำเลยกระทำละเมิดในการปฏิบัติหน้าที่โด
พ.ร.บ.ความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539 เป็นกฎหมายเฉพาะที่มีเจตนารมณ์ไม่ให้นำ ป.พ.พ. มาตรา 426 ว่าด้วยการไล่เบี้ยระหว่างนายจ้างและลูกจ้างมาใช้บังคับแก่หน่วยงานของรัฐและเจ้าหน้าที่ ดังนั้น โจทก์ซึ่งเป็นหน่วยงานของรัฐจึงไม่มีสิทธิไล่เบี้ยค่าสินไหมทดแทนจากจำเลยซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ตาม ป.พ.พ. มา
จำเลยไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษที่ให้ยกฟ้องโจทก์
โจทก์เป็นรัฐวิสาหกิจซึ่งเป็นหน่วยงานของรัฐ จำเลยเป็นลูกจ้างโจทก์ตำแหน่งพนักงานขับรถโดยสาร จำเลยปฏิบัติหน้าที่ขับรถโดยสารด้วยความประมาทชนผู้อื่นถึงแก่ความตาย 2 ราย ศาลอาญาพิพากษาลงโทษจำเลย โจทก์ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่ผู้เสียหายตามคำพิพากษาศาลฎีกาแล้ว จำเลยขับรถด้วยความประมาทเท่านั้น มิได้ประมาทเลินเล่
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3529/2565องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพโจทก์นาย ส.จำเลย ป.พ.พ. ม. 426 ป.วิ.พ. ม. 225 วรรคหนึ่ง, ม. 225 วรรคสอง, ม. 252 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54 วรรคหนึ่ง, ม. 57/1 วรรคหนึ่ง พ.ร.บ.ว่าด้วยการจัดตั้งองค์การของรัฐบาล พ.ศ.2496 พ.ร.บ.ความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ.2539 ม. 4, ม. 8 วรรคหนึ่ง พ.ร.ฎ.จัดตั้งองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ พ.ศ.2519 การนำบทบัญญัติแห่งกฎหมายใดมาใช้บังคับแก่คดี เป็นปัญหาข้อกฎหมายสำคัญที่ศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษควรวินิจฉัยให้ เมื่อคดีขึ้นสู่ศาลฎีกาโดยมีข้อเท็จจริงเพียงพอที่ศาลฎีกาจะวินิจฉัยในปัญหาตามอุทธรณ์ของโจทก์ดังกล่าวนี้ไปเสียทีเดียวได้ และเพื่อความรวดเร็ว ศาลฎีกาเห็นสมควรวินิจฉัยปัญหาดังกล่าวไปโดยไม่ต้องย้อนสำนวนให้ศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษพิจารณาพิพากษาใหม่ พ.ร.บ.ความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539 มาตรา 4 ให้คำนิยามของคำว่า เจ้าหน้าที่ หมายความว่า ข้าราชการ พนักงาน ลูกจ้าง หรือ... และคำว่า หน่วยงานของรัฐ หมายความว่า... รัฐวิสาหกิจที่ตั้งขึ้นโดยพระราชบัญญัติหรือพระราชกฤษฎีกา และมาตรา 8 วรรคหนึ่ง บัญญัติว่า ในกรณีที่หน่วยงานของรัฐต้องรับผิดใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่ผู้เสียหายเพื่อการละเมิดของเจ้าหน้าที่ ให้หน่วยงานของรัฐมีสิทธิเรียกให้เจ้าหน้าที่ผู้ทำละเมิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนดังกล่าวแก่หน่วยงานของรัฐได้ ถ้าเจ้าหน้าที่ได้กระทำการนั้นไปด้วยความจงใจหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรง เมื่อโจทก์เป็นรัฐวิสาหกิจซึ่งเป็นองค์การของรัฐบาลที่จัดตั้งขึ้นตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยการจัดตั้งองค์การของรัฐบาล พ.ศ. 2496 และ พ.ร.ฎ.จัดตั้งองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ พ.ศ. 2519 อันอยู่ในนิยามของคำว่า หน่วย