สิทธิขอคืนภาษีของผู้หักภาษี ณ ที่จ่ายที่นำส่งเกิน และการรับฟังพยานเอกสารภาษาต่างประเทศ
ผู้เสียประโยชน์จากการชำระหรือนำส่งภาษีไว้เกินมีสิทธิขอคืนภาษีตามมาตรา 27 ตรี แห่งประมวลรัษฎากร โดยไม่จำกัดเฉพาะผู้มีหน้าที่เสียภาษีโดยตรง และผู้ได้รับคืนมีสิทธิได้รับดอกเบี้ยร้อยละ 1 ต่อเดือนตามมาตรา 4 ทศ โดยไม่ต้องร้องขอก่อน
ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้เพิกถอนคำสั่งไม่คืนภาษีและคำวินิจฉัยอุทธรณ์ ให้จำเลยคืนเงินภาษีอากรจำนวน 2,760,238.96 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 1 ต่อเดือนนับแต่วันถัดจากวันครบสามเดือนนับแต่วันที่คดีถึงที่สุดจนถึงวันที่ลงในหนังสือแจ้งคำสั่งคืนเงิน แต่ดอกเบี้ยต้องไม่เกินจำนวนเงินภาษีที่คืน และให้จำเลยใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์
โจทก์จ่ายค่าสิทธิให้บริษัทต่างประเทศและหักภาษี ณ ที่จ่ายในอัตราร้อยละ 15 ตามกฎหมายเดิม ต่อมาความตกลงระหว่างประเทศมีผลใช้บังคับย้อนหลังลดอัตราเหลือร้อยละ 5 โจทก์จึงนำส่งภาษีเกินและโอนเงินส่วนที่หักเกินให้บริษัทผู้รับเงิน จำเลยออกหนังสือรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่ายในอัตราที่ถูกต้องให้แก่บริษัทดังกล่าว
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4725/2565บริษัท อ.โจทก์กรมสรรพากรจำเลย ป.วิ.พ. ม. 46 วรรคสาม ป.รัษฎากร ม. 4 ทศ, ม. 27 ตรี, ม. 40 (3), ม. 54, ม. 70 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลภาษีอากรและวิธีพิจารณาคดีภาษีอากร พ.ศ.2528 ม. 7 (3), ม. 9, ม. 17 ระเบียบกรมสรรพากร ว่าด้วยการคืนเงินภาษีอากร พ.ศ.2539 ข้อ 4 แม้เอกสารที่โจทก์นำสืบจะเป็นภาษาต่างประเทศและไม่ได้ทำคำแปลเป็นภาษาไทย แต่คู่ความสามารถส่งพยานเอกสารที่ทำขึ้นเป็นภาษาต่างประเทศต่อศาลได้โดยไม่จำต้องทำคำแปลเป็นภาษาไทยเสมอไป เว้นเสียแต่ศาลสั่งให้ทำคำแปล ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 46 วรรคสาม ประกอบ พ.ร.บ.จัดตั้งศาลภาษีอากรและวิธีพิจารณาคดีภาษีอากร พ.ศ. 2528 มาตรา 17 กรณีจึงรับฟังเอกสารดังกล่าวเป็นพยานหลักฐานของโจทก์ได้ และเมื่อโจทก์ได้ส่งเอกสารดังกล่าวให้แก่จำเลยตั้งแต่ในชั้นพิจารณาคำร้องขอคืนเงินภาษีและชั้นพิจารณาอุทธรณ์แล้ว ศาลภาษีอากรกลางย่อมมีอำนาจยกประเด็นตามเอกสารดังกล่าวขึ้นวินิจฉัยได้ ป.รัษฎากร มาตรา 27 ตรี ไม่ได้กำหนดบทนิยามของคำว่า "ผู้มีสิทธิขอคืน" ไว้แต่จำเลยมีระเบียบกรมสรรพากรว่าด้วยการคืนเงินภาษีอากร พ.ศ. 2539 ข้อ 4 (5) ให้นิยามของคำว่า "ผู้ขอคืน" หมายความรวมถึงผู้เสียประโยชน์จากการชำระหรือนำส่งภาษีไว้เกิน หรือผิด หรือซ้ำ หรือโดยไม่มีหน้าที่ต้องเสีย มีสิทธิขอคืนเงินส่วนที่เกินได้ เมื่อโจทก์มีหน้าที่ต้องหักภาษีจากเงินได้ที่จ่ายให้แก่บริษัท บ. ตามอัตราที่กฎหมายกำหนดแล้วนำส่งให้แก่จำเลย ตาม ป.รัษฎากร มาตรา 70 การที่โจทก์โอนเงินในส่วนที่หักไว้เกินให้แก่บริษัท บ. แล้วจำเลยก็ออกหนังสือรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่าย ในอัตราที่ถูกต้องให้แก่บริษัท บ. เท่ากับจำเลยยอมรับว่าบริษัท บ. ได้ชำระภาษีไว้ถูกต้องครบถ้วนแล้ว ข้อเท็จจริงดังกล่าวพ