ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2419/2534

ประเด็นกฎหมาย

ปัญหาว่าเมื่อสัญญาประกันภัยหมดอายุแล้ว ตัวแทนรับเบี้ยประกันภัยเพื่อต่ออายุ แต่ยังไม่ทันส่งเบี้ยให้ผู้รับประกันภัย เกิดอัคคีภัย ผู้รับประกันภัยต้องรับผ

หลักกฎหมาย

1. การที่ผู้รับประกันภัยเชิดหรือยอมให้ผู้อื่นเชิดตนเองเป็นตัวแทนในการรับประกันภัย ย่อมผูกพันผู้รับประกันภัย 2. สัญญาประกันภัยเกิดขึ้นเมื่อมีการแสดงเจตนาทำคำเสนอคำสนองถูกต้องตรงกัน ไม่ต้องมีแบบ 3. แม้กรมธรรม์ประกันภัยขาดอายุแล้ว แต่หากคู่สัญญามีเจตนาต่ออายุสัญญาโดยชำระเบี้ยประกันภัย สัญญาย่อมมีผลผูกพ

คำวินิจฉัย

จำเลยที่ 1 ต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ทั้งสอง ส่วนจำเลยที่ 2 ไม่ต้องรับผิด พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยที่ 1 ชำระเงินจำนวน 450,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ 30 สิงหาคม 2527 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ทั้งสอง

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์ทำสัญญาเบิกเงินเกินบัญชีกับจำเลยที่ 2 โดยจำนองบ้านเป็นประกัน และตามระเบียบของจำเลยที่ 2 กำหนดให้โจทก์เอาประกันภัยบ้านดังกล่าวโดยมีจำเลยที่ 2 เป็นผู้รับประโยชน์ จำเลยที่ 2 สาขาสัตหีบดำเนินการให้โจทก์เอาประกันภัยกับจำเลยที่ 1 ตั้งแต่ทำสัญญา รับเบี้ยประกันภัย ส่งให้จำเลยที่ 1 และรับกรมธรรม์ส่งให้โ

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2419/2534นายนิพจน์ ศรวณียารักษ์ กับพวกโจทก์บริษัทเอเซียสากลประกันภัย จำกัด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. โจทก์ทำสัญญาเบิกเงินเกินบัญชีจากจำเลยที่ 2 มีที่ดินและบ้านจำนองเป็นประกันระเบียบของจำเลยที่ 2 กำหนดให้โจทก์เอาประกันบ้านดังกล่าวโดยมีจำเลยที่ 2 เป็นผู้รับประโยชน์ในการประกันภัยผู้จัดการสาขาจำเลยที่ 2 และพนักงานเป็นผู้เตรียมแบบพิมพ์เอกสาร ทำสัญญาประกันภัยกับชำระเบี้ยประกันภัยที่สำนักงานสาขาจำเลยที่ 2 แทนจำเลยที่ 1 เมื่อออกกรมธรรม์ประกันภัยแล้ว จำเลยที่ 1 ส่งมอบกรมธรรม์ประกันภัยและใบเสร็จรับเงินเบี้ยประกันภัยให้สาขาจำเลยที่ 2 สาขาจำเลยที่ 2 จะส่งเฉพาะใบเสร็จรับเงินเบี้ยประกันภัยให้โจทก์ ส่วนกรมธรรม์ประกันภัยสาขาจำเลยที่ 2 เป็นผู้เก็บไว้เอง เมื่อกรมธรรม์ประกันภัยจะหมดอายุ สาขาจำเลยที่ 2ก็เป็นผู้แจ้งเตือนให้โจทก์ต่ออายุสัญญาประกันภัย พฤติการณ์ระหว่างจำเลยที่ 1 กับจำเลยที่ 2ดังกล่าวแสดงว่าจำเลยที่ 1 ได้เชิดหรือรู้แล้วยอมให้จำเลยที่ 2 เชิดตนเองเป็นตัวแทนของจำเลยที่ 1 ในการรับประกันภัยบ้านโจทก์ที่จำนองไว้เป็นประกันกับจำเลยที่ 2 แม้ตัวแทนจำเลยที่ 1 จะรับเบี้ยประกันภัยเพื่อต่ออายุสัญญาประกันภัย เมื่อกรมธรรม์ประกันภัยขาดอายุแล้วก็ตาม แต่ตัวแทนของจำเลยที่ 1 ก็ยินยอมให้โจทก์ผัดชำระเบี้ยประกันภัยได้ และในกรณีเช่นนี้ตามปกติแล้วเมื่อตัวแทนจำเลยที่ 1 ติดต่อไปยังจำเลยที่ 1ทางจำเลยที่ 1 ก็ต่ออายุสัญญาให้ ถือว่าคู่สัญญามีเจตนาต่ออายุสัญญาประกันภัยให้มีผลผูกพันต่อไปอีก 1 ปี ตามเงื่อนไขเดิม กฎหมายมิได้กำหนดแบบแห่งสัญญาประกันภัยไว้ สัญญาประกันภัยเกิดขึ้นเมื่อมีการแสดงเจตนาทำคำเสนอคำสนองถูกต้องตรงกัน มีระเบียบของจำเลยที่ 2 กำหนด