ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6434/2534เด็กหญิงกันธิมา เหล่าพงศ์ไพศาลโจทก์อุบลราชธานีจำเลย ป.พ.พ. ม. 1547 พ.ร.บ.การทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ.2493 ม. 5, ม. 8 พ.ร.บ.สัญชาติ พ.ศ.2508 ม. 7 (1) (3) ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 337 มารดาโจทก์เกิดโดยบิดามารดาเป็นคนสัญชาติญวนซึ่งเป็นคนต่างด้าว มารดาโจทก์จึงต้องถูกถอนสัญชาติไทยตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 337 ลงวันที่ 13 ธันวาคม2515 ข้อ 1 และถือได้ว่ามารดาโจทก์เป็นคนต่างด้าว การที่นายทะเบียนไม่ออกบัตรประจำตัวคนต่างด้าวให้แก่มารดาโจทก์ตาม พ.ร.บ. การทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ.2493 มาตรา 5และ 8 ก็ไม่ทำให้มารดาโจทก์เป็นคนมีสัญชาติไทย ขณะโจทก์เกิดบิดามารดาโจทก์ยังไม่ได้จดทะเบียนสมรสกัน มารดาโจทก์ถูกถอนสัญชาติเป็นคนต่างด้าว โจทก์เกิดภายหลังที่ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 337ใช้บังคับ แม้จะเกิดในราชอาณาจักร โจทก์ก็ไม่ได้สัญชาติไทย และถึงแม้บิดามารดาโจทก์จดทะเบียนสมรสกันในภายหลังก็มีผลเพียงให้โจทก์เป็นบุตรที่ชอบด้วยกฎหมายตาม ป.พ.พ.มาตรา 1547 ไม่ทำให้โจทก์ได้สัญชาติไทยตาม พ.ร.บ.สัญชาติ พ.ศ.2508โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นบุตรนายหมง เหล่าพงศ์ไพศาล และนางสำรวย แซ่เล้าหรือเลหรือเลถิหรือแซ่เหวียน เกิดในราชอาณาจักรไทย บิดาโจทก์เป็นคนสัญชาติไทย ส่วนมารดาเป็นคนต่างด้าวเพราะถูกถอนสัญชาติไทย โจทก์เป็นคนสัญชาติไทย มารดาโจทก์แจ้งการเกิดของโจทก์ต่อจำเลยเพื่อให้จำเลยเพิ่มชื่อโจทก์ลงในทะเบียนบ้าน และให้ออกสูติบัตรแก่โจทก์ จำเลยไม่ยอมรับแจ้ง ต่อมาบิดาโจทก์ได้ไปแจ้งการเกิดต่อจำเลยเพื่อให้จำเลยเพิ่มชื่อโจทก์ลงในทะเบียนบ้านและให้ออกสูติบัตรให้โจทก์อีก แต่จำเลยก็ยังคงปฏิเสธเช่นเดิม ขอให้พิพากษาว่าโจทก์เป็นคนสัญชาติไทย และให้จำเลยรับแจ้งการเกิดขอ