ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1330/2480

ประเด็นกฎหมาย

สิทธิในที่ป่าที่ครอบครอง

หลักกฎหมาย

ที่ป่าผู้ใดครอบครองมาย่อมมีสิทธิดีกว่าผู้อื่น

คำวินิจฉัย

พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์

ข้อเท็จจริงสำคัญ

ที่ดินพิพาทเป็นที่ป่า โจทก์ซื้อมาจาก ส. แต่ไม่ปรากฏว่า ส. เคยครอบครอง และไม่ปรากฏชัดว่าโจทก์ได้ครอบครองต่อ ส่วนจำเลยได้ปลูกเรือนล้อมรั้วถาวรในที่พิพาทตั้งแต่ พ.ศ.2471

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1330/2480นางเก็ง แซ่ลิ้มโจทก์นายคง วันรักษ์จำเลย ป.ที่ดิน ป.พ.พ. ม. 456, ม. 1367ที่ป่าผู้ใดครอบครองมาย่อมมีสิทธิดีกว่าผู้อื่นโจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยบุกรุกเข้าไปปลูกสร้างบ้านเรือนในที่ดินของโจทก์ จึงฟ้องขอให้ขับไล่ ทางพิจารณาได้ความว่าที่ดินรายนี้โจทก์ซื้อมาจาก ส. ที่วิวาทรายนี้เป็นที่ป่าทั้งไม่ปรากฏว่า ส.ได้ครอบครองที่รายนี้มาแต่เมื่อไร และโจทก์ได้ครอบครอบต่อจาก ส. หรือไม่ก็ไม่ปรากฏชัด ส่วนจำเลยปรากฏว่าได้โก่นสร้างปลูกเรือนล้อมรั้วถาวรลงในที่วิวาทมาตั้งแต่ พ.ศ.2471 จนถึงบัดนี้ ศาลฎีกาตัดสินว่าที่นี้เป็นที่ป่า เมื่อไม่ปรากฏว่โจทก์ได้ครอบครอบมาประการใดโจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องจำเลยผู้ซึ่งได้ครอบครองที่นี้มาได้ จึงพิพากษายืนตาม ศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์(ดูปลาตร์-มนธา-อมาตย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ