ภาระการพิสูจน์ความแท้จริงของเอกสารที่อ้างเป็นพยานหลักฐาน
ฝ่ายที่อ้างเอกสารมีหน้าที่นำสืบให้ได้ความว่าเอกสารนั้นเป็นเอกสารที่แท้จริง เว้นแต่อีกฝ่ายหนึ่งจะรับว่าเป็นเอกสารที่แท้จริง
ให้ขับไล่จำเลย
โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลย จำเลยต่อสู้ว่าบิดาโจทก์ยกที่ดินพิพาทให้จำเลย โดยยื่นหนังสือเป็นหลักฐาน โจทก์คัดค้านว่าบิดาโจทก์ไม่ได้ทำหนังสือนั้น แม้ทำก็ใช้ไม่ได้ คู่ความไม่ติดใจสืบพยาน ศาลล่างฟังว่าหนังสือเป็นพินัยกรรมให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาว่าหนังสือไม่ใช่พินัยกรรม
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1096/2467นายฮิม ม่วงเนตโจทก์นายยีหมัด ฯลฯล ป.วิ.พ. อ้างเอกสาร นำสืบ น่าที่โจทก์ฟ้องขับไล่ จำเลยต่อสู้ว่าบิดาโจทก์ยกที่รายพิภาษให้จำเลยยื่นหนังสือเป็นหลักฐานโจทก์ค้านว่าบิดาโจทก์ไม่ได้ทำหนังสือนั้น แม้ทำก็ใช้ไม่ได้ โจทก์จำเลยไม่ติดใจสืบพะยาน ศาลล่างทั้ง ๒ ฟังว่าหนังสือนั้นเปนพินัยกรรม ให้ยกฟ้องโจทก์ ๆ ฎีกาว่าหนังสือนั้นไม่ใช่พินัยกรรม ฎีกาตัดสินว่า เมื่อฝ่ายใดอ้างหนังสือ ฝ่ายนั้นมีน่าที่นำสืบ ว่าหนังสือนั้นเป็นหนังสือที่แท้จริงเว้นแต่อีกฝ่ายหนึ่งจะรับ ในเรื่องนี้จำเลยเป็นผู้อ้าง ฝ่ายโจทก์คัดค้าน จำเลยหาได้สืบว่าเป็นหนังสือที่แท้จริงไม่ เพราะฉนั้นโดยหลักวิธีพิจารณาจะฟังหนังสือนั้นเป็นหลักฐานอย่างใดไม่ได้ เมื่อไม่ฟังหนังสือนั้นแล้ว จำเลยไม่มีทางชนะคดีเพราะที่ดินเป็นของบิดามารดาโจทก์ จำเลยไม่ได้เป็นบุตรแลทั้งไม่ได้ต่อสู้ความทางมรฏก ให้ ขับไล่จำเลย(มโน-พิพาก-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ