ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1118/2467

ประเด็นกฎหมาย

ปัญหาข้อกฎหมายว่าจำเลยมีความผิดฐานยักยอกตามมาตรา 319 หรือไม่ และจะลงโทษฐานฉ้อโกงได้หรือไม่

หลักกฎหมาย

การลงโทษฐานยักยอกต้องพิสูจน์ได้ว่าจำเลยยักยอกทองไปเท่าใด และการลงโทษฐานฉ้อโกงต้องให้โอกาสจำเลยแก้ตัวในข้อหานั้น

คำวินิจฉัย

ให้ยกฟ้องโจทก์

ข้อเท็จจริงสำคัญ

ว. เอาทองหนัก 6 สลึงเฟื้องไปจ้างจำเลยทำสร้อย และให้จำเลยเติมทองอีกสลึงเฟื้องเพื่อให้ครบ 2 บาท จำเลยทำสร้อยแล้วส่งให้ ว. บอกว่าหนัก 2 บาท ว.ชำระเงินให้ ภายหลังปรากฏว่าสร้อยนั้นหนักไม่ถึง 2 บาท และมีแกนภายในด้วย

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1118/2467อัยการนนทบุรีโจทก์นายสินล. ป.วิ.อ. ฟ้อง,ตัดสินว.เอาทองหนัก ๖ สลึงเฟื้องไปจ้างจำเลยทำสร้อย แลให้จำเลยเติมทองอีกสลึงเฟื้องเพื่อให้ครบ ๒ บาท จำเลยทำสร้อยแล้วส่งให้ ว. บอกว่าหนัก ๒ บาท ว.ชำระเงินให้ ภายหลังปรากฎว่าสร้อยนั้นหนักไม่ถึง ๒ บาทแลมีแกนภายในด้วย โจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานยักยอกตามมาตรา ๓๑๙ โดยกล่าวว่าจำเลยรับจ้างทำสร้อยแล้วยักยอกเอาเนื้อทองไว้ ตัดสินว่า ลงโทษจำเลยฐานยักยอกไม่ได้เพราะโจทย์สืบไม่ได้ว่าจำเลยยักยอกทองไปเท่าใดแลจะลงโทษจำเลยฐานฉ้อก็ไม่ได้ เพราะในข้อหาโจทย์ไม่ได้กล่าวว่า ทองที่ซื้อเพิ่มเติมจำเลยได้คิดราคาเอาจาก ว.แล้ว แลจำเลยไม่มีโอกาศแก้ตัวได้ในข้อนี้ ให้ยกฟ้องโจทย์(ศรี-พิพาก-มโน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ