ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2393 - 2394/2529บริษัท ประกันภัยไทยวิวัฒน์ จำกัดโจทก์การสื่อสารแห่งประเทศไทย กับพวกจำเลย พ.ร.บ.ไปรษณีย์ พ.ศ.2477 ม. 22, ม. 29, ม. 30 พ.ร.บ.การสื่อสารแห่งประเทศไทย พ.ศ.2519 ม. 4 ไปรษณีย์นิเทศ พ.ศ.2520 ข้อ 131, ข้อ 141, ข้อ 143, ข้อ 146, ข้อ 147อำนาจหน้าที่และความรับผิดของการสื่อสารแห่งประเทศไทยในการขนไปรษณียภัณฑ์ต้องบังคับตามพระราชบัญญัติไปรษณีย์พุทธศักราช2477พระราชบัญญัติการสื่อสารแห่งประเทศไทยพ.ศ.2515และไปรษณียนิเทศพุทธศักราช2520มิใช่ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์. จากข้อบังคับของไปรษณียนิเทศพุทธศักราช2520ข้อ131,141,143,146และ147สิ่งของที่ฝากส่งทางไปรษณียภัณฑ์รับประกันมีเฉพาะจดหมายรับประกันซึ่งจดหมายรับประกันนี้จะจดแจ้งราคาหรือไม่ก็ได้การขอให้รับประกันจะขอให้รับประกันเกินกว่าราคาที่แท้จริงของสิ่งของที่บรรจุอยู่ไม่ได้และสิ่งของที่บรรจุอยู่หากมีราคามากกว่า3,950บาทขอรับประกันได้ไม่เกิน3,950บาท. ความรับผิดของการสื่อสารแห่งประเทศไทยในการใช้ค่าสินไหมทดแทนกรณีไปรษณียภัณฑ์รับประกันแตกหักสูญหายต้องบังคับตามไปรษณียนิเทศพุทธศักราช2520ข้อ141ส่วนมาตรา30แห่งพระราชบัญญัติไปรษณีย์พุทธศักราช2477เป็นบทบัญญัติเกี่ยวกับไปรษณียภัณฑ์อื่นอันมิใช่จดหมายรับประกัน.โจทก์ ฟ้อง ว่า บริษัท และ ห้าง ที่ โจทก์ รับ ประกันภัย สินค้า ไว้ได้ ส่ง ทับทิบ และ พลอย สี น้ำเงิน เจียระไน ไป ให้ ลูกค้า ที่ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ โดย ทาง ไปรษณีย์ ของ จำเลย ที่ 1 เสีย ค่า ธรรมเนียมส่ง ไปรษณีย ภัณฑ์ ต่างประเทศ ลง ทะเบียน ตอบ รับ และ ได้ แจ้งข้อเท็จจริง ทั้ง สิ่งของ น้ำหนัก และ ราคา อัน แท้จริง ของ สิ่งของที่ บรรจุ อยู่ ภายใน ไปรษณีย ภัณฑ์ ตาม แบบ พิมพ์ ของ จำเล