ปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับการลงโทษจำเลยในคดีฆ่าคนตายโดยไม่มีประจักษ์พยาน แต่มีเหตุผลบ่งตรงว่าจำเลยเป็นผู้ยิง
เหตุพยาบาทและพยานที่แสดงพฤติเหตุอย่างเดียวสามารถใช้ลงโทษจำเลยได้ แม้ไม่มีประจักษ์พยาน แต่มีเหตุผลบ่งตรงว่าจำเลยเป็นผู้ยิง ก็ลงโทษจำเลยได้
จำเลยมีความผิดตามมาตรา 250 ข้อ 3 ให้ประหารชีวิต
จำเลยทะเลาะกับผู้ตายเรื่องแย่งกันจับปลา และพูดอาฆาตว่า "จะฆ่าให้ได้ ไม่ให้ทันกินเข้าใหม่" ต่อมาจำเลยยิงผู้ตายตาย โจทก์ไม่มีประจักษ์พยานเห็นขณะจำเลยยิง แต่มีเหตุผลบ่งตรงว่าจำเลยเป็นผู้ยิง
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 766/2470นางเล็กและอัยยการชัยนาทโจทก์นายชื่นล. ป.อ. ม. 250 ป.วิ.อ. เหตุพยาบาท พยานประพฤติเหตุอย่างเดียว ลงโทษจำเลยได้คดีนี้ปรากฏว่าจำเลยทะเลาะกับ ว. เรื่องแย่งกันจับปลา จำเลยได้พูดอาฆาฎไว้ว่า " จะฆ่าให้ได้ ไม่ให้ทันกินเข้าใหม่ " ต่อมา จำเลยยิง ว. ตาย โจทก์ไม่มีประจักษ์พยานเห็นในขณะจำเลยยิง แต่มีเหตุผลบ่งตรงว่า จำเลยเปนผู้ยิง ดังนี้ ฎีกาตัดสินว่าจำเลยมีผิดตามมาตรา ๒๕๐ ข้อ ๓ ให้ประหารชีวิตร์(หริศ-นรเนติ-พิพาก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ