ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 212/2471

ประเด็นกฎหมาย

การแบ่งที่ดินพิพาทเมื่อไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่าฝ่ายใดครอบครองเท่าใด

หลักกฎหมาย

เมื่อพิจารณาไม่ได้ความว่าฝ่ายใดปกครองเท่าใด ให้แบ่งกันคนละครึ่ง

คำวินิจฉัย

ให้แบ่งที่ดินพิพาทให้แก่โจทก์และจำเลยคนละครึ่ง

ข้อเท็จจริงสำคัญ

ที่ดินพิพาทเป็นที่ป่าติดกับที่นาของโจทก์และจำเลย ทั้งสองฝ่ายต่างเข้าหักร้างทำนาร่วมกัน แต่ไม่สามารถพิสูจน์ได้แน่ชัดว่าฝ่ายใดทำนาได้เท่าใด

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 212/2471นายผอมกับพวกโจทก์นายทิตกับพวกล. ป.ที่ดิน ที่ดิน เมื่อพิจารณาไม่ได้ความว่าฝ่ายใดปกครองเท่าใดให้แบ่งกันคนละครึ่ง ( เทียบฎีกาที่ 970/2468 )ได้ความว่าที่รายวิวาทนี้เปนที่ป่าอยู่ติดกับที่นาของโจทก์จำเลยแต่โจทก์จำเลยต่างเข้าหักร้าง+ทำเปนนาด้วยกันมาทั้ง ๒ ฝ่ายแลไม่ได้ความแน่ชัดว่าฝ่ายใดทำได้เท่าใดดังนี้ ฎีกาตัดสินว่า ให้แบ่งที่รายวิวาทนี้ให้แก่โจทก์จำเลยคนละครึ่ง ( เทียบฎีกาที่ ๙๗๐/๒๔๖๘ )(พิพาก-ศรี-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ