ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 250/2471

ประเด็นกฎหมาย

ที่ดินที่บิดาของภรรยายกให้ภายหลังสามีไปบวชและขาดกันแล้ว ถือเป็นสินสมรสหรือไม่

หลักกฎหมาย

เมื่อสามีภริยาขาดกันตามกฎหมายลักษณะผัวเมีย บทที่ 37 แล้ว ทรัพย์สินที่ฝ่ายใดได้รับภายหลังการขาดกันไม่ถือเป็นสินสมรส

คำวินิจฉัย

ให้ถอนการยึดที่ดิน

ข้อเท็จจริงสำคัญ

จำเลยแพ้ความ โจทก์นำยึดที่ดินโฉนดที่ 87-97 โดยอ้างว่าเป็นสินสมรสระหว่างจำเลยกับ ป. ภรรยา ผู้ร้องขัดทรัพย์ว่าที่ดินดังกล่าว ป. ขายให้ตนแล้ว ข้อเท็จจริงปรากฏว่าที่ดินเป็นของบิดา ป. ยกให้ ป. หลังจากจำเลยละทิ้ง ป. ไปบวช และเมื่อจำเลยสึกก็ไม่ได้กลับมาอยู่กินกับ ป. ไปมีภรรยาใหม่

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 250/2471นายเทียม แช่เต็งโจทก์นายบุญมา วงษ์จันดีล.นายบุญมี บุญเติมผู้ร้อง ป.ที่ดิน กฎหมายลักษณะผัวเมีย บทที่ 37 ที่ดินยึดทรัพย์ ขัดทรัพย์ผัวไปบวช ผัวเมียขาดกันกฎหมายผัวเมียบทที่ 37 หนี้สินเกิดก่อนเปนผัวเมียกันคดีนี้ จำเลยแพ้ความโจทก์ ๆ นำยึดที่ดินโฉนดที่ ๘๗ - ๙๗ โดยอ้างว่าเปนสินสมรสระวาง ป. ภรรยากับจำเลย บ. ยื่นคำร้องขัดทรัพย์ว่าที่ดินรายนี้ ป. ได้ขายให้ บ. แล้ว ทางพิจารณา ได้ความว่าที่ดินรายนี้ ส. บิดา ป. ได้ยกให้ ป. เมื่อภายหลัง จำเลยได้ละทิ้ง ป. ไปบวช แลขณะที่ จำเลยไปบวชนั้น ป. มีครรภ์ได้ ๘ เดือน จนกระทั่งบุตร์ของ ป. มีอายุ ๘ ขวบครั้นจำเลยสึกแล้วก็ไม่ได้มาอยู่กินกับ ป. กลับไปได้ภรรยาใหม่อีกคนหนึ่ง ฎีกาตัดสินว่าจำเลยกับ ป. ขาดผัวเมียกันแล้วตามกฎหมายผัวเมียบทที่ ๓๗ แลที่ดินรายนี้ ล. บิดา ป. ได้ยกให้เมื่อภายหลังที่จำเลยไปบวชดังนี้ จะถือว่าเปนสินสมรสไม่ได้ จึงให้ถอนการยึดเสีย(พรหม-พิพาก-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ