ทางเดินที่ใช้เฉพาะฤดูแล้งไม่ใช่ทางสาธารณะตลอดปี จำเลยไม่มีสิทธิเดินในที่โจทก์ขณะโจทก์ทำนา
การที่เดินกันในฤดูแล้งเป็นธรรมดาเมื่อหมดการทำนาแล้ว ใคร ๆ ก็เดินได้ แต่ในเวลาโจทก์ทำนาจำเลยจะอ้างว่ามีสิทธิเดินได้นั้นไม่ชอบ
ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์
ในฤดูแล้งจำเลยเคยเดินผ่านที่โจทก์ แต่ในฤดูน้ำเคยเดินกันที่ป่าระกำซึ่งอยู่ในที่ของนายจำเลย บัดนี้จำเลยมาเดินในที่โจทก์ในฤดูน้ำซึ่งโจทก์กำลังทำนา
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 118/2473นายแกะโจทก์นายลบ กับพวกจำเลย ป.ที่ดิน ที่ดิน ทางเดิรสารธารณะจะต้องเดิรตลอดระดูกาลปรากฎว่าในระดูแร้งพวกจำเลยเคยเดิรผ่านที่โจทก์ แต่ในระดูน้ำก็เคยเดิรกันที่ปาระกำซึ่งอยู่ในที่ของนายจำเลย บัดนี้พวกจำเลยมาเดิรในที่โจทก์ในระดูน้ำซึ่งโจทก์กำลังทำนา โจทก์จึงฟ้องเรียกค่าเสียหาย จำเลยต่อสู้ว่าเป็นทางสาธารณะ ศาลเดิมเห็นว่า เป็นทางสาธารณะยกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาตัดสินยื่นตามศาลอุทธรณ์ให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ เพราะการที่เดิรกันในระดูแล้งนั้นเป็นธรรมดาเมื่อหมดการทำนาแล้ว ใคร ๆ ก็เดิรได้ ส่วนในเวลาโจทก์ทำนาจำเลยจะอ้างว่ามีสิทธิเดิรได้นั้นไม่ชอบ(นล-ศรี-หริศ)ศาลชั้นต้น - หลวงสุทธิวุฒิศาลอุทธรณ์ - พระอัฎกิจแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ