หนังสือสัญญาที่นายอำเภอไม่ได้ลงชื่อและประทับตรา เป็นหนังสือรับรองหนี้ที่ใช้ได้ตามกฎหมายหรือไม่
การรับสภาพหนี้ที่ขาดอายุความแล้วสามารถทำเป็นหนังสือกันเองได้ ไม่จำเป็นต้องทำเป็นกรมธรรม์ และสัญญารับสภาพหนี้ที่ขาดอายุความแล้วเป็นสัญญาที่ใช้ได้ตามกฎหมายตามมาตรา 188 ป.พ.พ. ส่วนการที่นายอำเภอบันทึกไว้ไม่เป็นข้อสำคัญ เพราะเป็นหน้าที่ของศาลที่จะวินิจฉัยว่าหนังสือนั้นใช้ได้หรือไม่
ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ ให้จำเลยใช้เงิน 3,000 บาทตามสัญญา พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปี
โจทก์จำเลยตกลงกันให้จำเลยใช้เงิน 3,000 บาท โดยโจทก์ตั้งให้นายเต่าไปทำหนังสือกู้ที่อำเภอแทน แต่ไม่มีใบมอบฉันทะ นายอำเภอจึงไม่ลงชื่อและประทับตรา แต่เก็บสัญญาไว้และเขียนว่า 'กระดาษตาย'
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 900/2469นายซิ้นโจทก์นายจิวล. ป.พ.พ. , สัญญากู้ รับรองหนี้ที่ขาดอายุความแล้ว พยานเอกสาร ต้องมีผู้รับรองจึงจะรับไว้ฟังได้ความว่า เมื่อ พ.ศ. ๒๔๔๘ จำเลยได้ทำสัญญากรมธรรม์กู้เงินของโจทย์ไป ๒๐๐๐๐ บาท ได้มอบโฉนด สำหรับที่ ๓ แห่งไว้เป็นประกัน ต่อมาจำเลยได้ผ่อนใช้หนี้ให้ ๑๐๐๐๐ บาทครั้งหนึ่ง ส่วนครั้งหลัง ๆ ที่จำเลยผ่อนใช้นั้น โจทย์จำจำนวนเงินไม่ได้แน่ ครั้นเมื่อ พ.ศ. ๒๔๖๖ โจทย์จำเลยตกลงกันว่า ให้จำเลยยอมใช้เงิน ๓๐๐๐ บาทเท่านั้น โจทย์จึงตั้งให้นายเต่าโดยไม่มีใบมอบฉันทะไปทำหนังสือกู้กัที่อำเภอแทนโจทย์ แต่ด้วยเหตุที่ไม่มีมีใบมอบฉันทะ นายอำเภอจึงไม่ยอมลงชื่อด้วย แต่ได้เก็บสัญญานั้นติดต้นขั้วไว้ และแทงหมายเหตุว่า " กระดาษตาย" ปัญหามีว่าหนังสือสัญญาที่นายอำเภอไม่ได้ลงชื่อแลประทับตรานั้น เป็นหนังสือรับรองหนี้ที่ใช้ได้ตามกฎหมายหรือไม่ ศาลจังหวัดตรังเห็นว่า หนังสือสัญญานั้นไม่สมบูรณ์เพราะทำไม่ถูกแบบที่กฎหมายบังคับไว้ ตามประมวลแพ่งมาตรา ๑๑๕ จึงไม่มีผลเป็นการรับใช้หนี้ เมื่อเกินอายุความตามมาตรา ๑๗๒ จึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทย์เสีย โจทย์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ตามมาตรา ๑๗๒ นั้น ลูกหนี้รับสภาพหนี้โดยทำหนังสือกันเองก็ใช้ได้ ไม่จำเป็นต้องทำเป็นกรมธรรม์ แลตามมาตรา ๑๘๘ บัญญัติว่า สัญญารับสภาพหนี้สินที่ขาดอายุความแล้ว เป็นสัญญาที่ใช้ได้ตามกฎหมาย จึงพิพากษาให้จำเลยใช้เงิน ๓๐๐๐ บาทตามสัญญานั้น กับดอกเบี้ย ๑๐๐ ละ ๗ ครึ่งต่อปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ แต่วินิจฉัยต่อไปว่า การที่นายอำเภอบันทึกไว้นั้น ไม่เป็นข้อสำคัญอะไรเลย เพราะเป็นน่าที่ของศาลจะต้องวินิจฉัยว่าหนังสือนั้นจะใช้ได้หรือไม่ต่างหาก อนึ่งมีจดหมายเป็นอักษรอังกฤษ ซึ