ปัญหาว่าเงินที่รับจำนองที่ดินเป็นของ ช. หรือเป็นสินสมรสระหว่าง น. กับผู้ตาย และการที่ น. ลงชื่อเป็นผู้รับจำนองแทน ช. โดยไม่มีใบมอบฉันทะชอบด้วยกฎหมายหร
พระราชบัญญัติออกโฉนดที่ดิน ร.ศ. 127 ที่กำหนดให้ต้องมีใบมอบฉันทะนั้นใช้บังคับเฉพาะกรณีเจ้าของที่ดินจะโอนโฉนดที่ดินเท่านั้น ไม่ได้บังคับถึงเจ้าของเงินผู้รับจำนอง
ให้ยกฟ้องโจทก์
ช. ใช้ให้น. (บุตรี) นำเงินของ ช. ไปรับจำนองที่ดินแทน ช. โดย น. ลงชื่อเป็นผู้รับจำนองคนเดียว ต่อมาได้โอนทะเบียนการจำนองเป็นชื่อ ช. ให้ตรงกับความจริง
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1071 - 1072/2473นายจ่างโจทก์นางหนอม กับพวกจำเลย พ.ร.บ.ออกโฉนดที่ดิน ร.ศ.127 ที่ดิน จำนอง เจ้าของเงินวานผู้อื่นนำเงินไปรับจำนองที่ดินและลงชื่อแทน ไม่จำเปนต้องมีใบมอบฉันทะ พ.ร.บ.ออกโฉนดที่ดิน ร.ศ.127 ประกาศรัชกาลที่ 4 ว่าด้วยทาษลูกหนี้ที่ 1-2ได้ความว่าระวางที่ น.กับ ต.ผู้ตายอยู่กินเปนผัวเมียกัน ช.ใช้ให้ น.จำเลยซึ่งเปนบุตรีนำเงินของ ช.ไปรับจำนองที่ดินแทน ช. แต่ น.ลงชื่อเปนผู้รับจำนองคนเดียว ภายหลังจึงจัดการโอนทะเบียนการจำนองเปนชื่อ ช.ให้ตรงกับความจริง โจทก์ซึ่งเปนผู้ควรได้รับมฤดกของ ต.ผู้ตายฟ้องให้ ช.น.รับผิดในเงินจำนองทั้งหมด และนำมาแบ่งเปนมฤดก ศาลเดิมตัดสินให้เอาต้นเงินและดอกเบี้ยในการจำนองมาแบ่งเปนสมรสระวาง น.กับผู้ตาย ส่วนของผู้ตายให้แบ่งเปนมฤดก ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์กลับศาลเดิมว่าไม่ต้องเอาเงินที่รับจำนองมาแบ่งเปนสมรสระวาง น.กับผู้ตาย เพราะเปนเงินของ ช. ข้อที่โจทก์อ้างพระราชบัญญัติรัชกาลที่ ๔ ว่าด้วยทาษลูกหนี้ที่ ๑-๒ ซึ่งห้ามมิให้ลูกหนี้เถียงว่าเจ้าหนี้ในกรมธรรม์มิใช้เจ้าหนี้ และที่ว่าตามพระราชบัญญัติออกโฉนดที่ดินต้องมีใบมอบฉันทะนั้นก็บังคับฉะเพาะเจ้าของที่ดินจะโอนโฉนดที่ดินไปเท่านั้นหาได้บังคับทางเจ้าของเงินผู้รับจำนองไม่ จึงให้ยกฟ้องโจทก์เสีย(พรหม-วิชัย-วิกรม)ศาลชั้นต้น - หลวงสุทธิเวทย์ศาลอุทธรณ์ - พระยากุศะนเรศร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ