ที่พิพาทเป็นทางสาธารณะหรือไม่ และโจทก์มีสิทธิฟ้องขอให้ปิดทางให้เดินได้หรือไม่
แม้จำเลยจะยอมให้ชาวบ้านเดินในฤดูแล้ง ก็เป็นการให้เดินชั่วคราว ไม่ทำให้โจทก์เกิดสิทธิฟ้องขอให้ปิดทางให้เดินได้
ที่พิพาทไม่ใช่ทางสาธารณะ
ที่ดินพิพาทอยู่ในที่ของจำเลย จำเลยยอมให้ชาวบ้านเดินในฤดูแล้ง เมื่อถึงคราวทำนาจำเลยก็ทำจนเต็มเนื้อที่ ชาวบ้านเดินไม่ได้ และชาวบ้านเดินทางดังกล่าวมากว่า 10 ปีแล้ว
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1095/2473นายหุ่น กับพวกโจทก์นายวัด กับพวกจำเลย ป.ที่ดิน ทางเดิน ให้เดินชั่วน่าแล้งไม่เปนทางสาธารณะข้อเท็จจริงได้ความว่าที่ดินอยู่ในที่ของจำเลย ๆ ยอมให้ชาวบ้านเดินในฤดูแล้ง เมื่อถึงคราวทำนาจำเลยก็ทำจนเต็มเนื้อที่ ชาวบ้านเดินไม่ได้ ศาลเดิมเห็นว่าที่พิพาทนั้นไม่ใช่ทางสาธารณะ ศาลอุทธรณ์ว่าเปนทางสาธารณะ เพราะเดินมากว่า ๑๐ ปีแล้ว ศาลฎีกาเห็นว่าไม่ใช่ทางสาธารณะ แม้จำเลยจะยอมให้ชาวบ้านเดินในฤดูแล้ง ก็เปนการให้เดินชั่วคราว ไม่ทำให้โจทก์เกิดสิทธิฟ้องขอให้ปิดทางให้เดินได้(นล-ศรี-หริศ)ศาลชั้นต้น - พระ+นงศาลอุทธรณ์ - พระยากุศะนเรศร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ