ปัญหากฎหมายว่าศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงผิดจากหลักฐานในสำนวน และศาลอุทธรณ์มีอำนาจเพิ่มโทษจำเลยที่โจทก์ไม่ได้ร้องขอขึ้นมาได้หรือไม่
ศาลฎีกาเห็นว่าศาลอุทธรณ์ฟังว่าไม่มีพยานประกอบคำนายโอ่นั้น ผิดจากข้อเท็จจริงในท้องสำนวน เป็นปัญหากฎหมาย เพราะปรากฏว่าโจทก์มีพยานแวดล้อมหลายประการที่พอลงโทษนายอู๋ได้แล้ว และศาลอุทธรณ์มีอำนาจเพิ่มโทษจำเลยที่โจทก์ไม่ได้ร้องขอขึ้นมาได้
ศาลฎีกาตัดสินให้ประหารชีวิตจำเลยทั้งสามคน
ผู้ตายเป็นคนในบังคับฝรั่งเศส ศาลต่างประเทศตัดสินลงโทษประหารชีวิตนายอู๋ และจำคุกนายหลวน นายหว่างตลอดชีวิต ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคำพยานของโจทก์มีนายโอ่ผู้เดียวซึ่งได้ยินนายอู๋ใช้นายหว่าง นายหลวนให้ยิงผู้ตาย แต่พยานคนนี้เป็นผู้สมรู้กับจำเลย เมื่อไม่มีพยานอื่นประกอบ ฟังลงโทษนายอู๋ไม่ได้ ให้ปล่อยนายอู๋ และให้
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1226 - 1227/2473กรมอัยยการและนางปานโจทก์นายอู๋ นายหว่าง นายหลวนจำเลย อาชญา ม. 250 พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2469 วิธีพิจารณาอาชญา ผู้ตายเปนคนในบังคับฝรั่งเศส ฎีกาได้แต่ในปัญหากฎหมาย ปัญหากฎหมาย ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงผิดจากหลักฐานในสำนวน วิธีพิจารณาอาชญา ศาลอุทธรณ์มีอำนาจเพิ่มโทษจำเลยที่โจทก์ไม่ได้ร้องขอขึ้นมา ลักษณพะยาน คำของผู้สมรู้ต้องมีพะยานประกอบ พะยานประพฤติเหตุคดีนี้ผู้ตายเปนคนบังคับฝรั่งเศส ฎีกาได้แต่ในปัญหากฎหมายเท่านั้น ศาลต่างประเทศตัดสินลงโทษประหารชีวิตนายอู๋ และจำคุกนายหลวน นายหว่างตลอดชีวิต ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คำพะยานของโจทก์มีนายโอ่ผู้เดียวซึ่งได้ยินนายอู๋ใช้นายหว่าง นายหลวนให้ยิงผู้ตาย แต่พะยานคนนี้เปนผู้สมรู้กับจำเลย เมื่อไม่มีพะยานอื่นประกอบฟังลงโทษนายอู๋ไม่ได้ให้ปล่อยนายอู๋ และให้ประหารชีวิตนายหลวน นายหว่าง โดยโจทก์ไม่ได้ร้องขอ โจทก์จำเลยฎีกาในปัญหากฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลอุทธรณ์ฟังว่าไม่มีพะยานประกอบคำนายโอ่นั้น ผิดจากข้อเท็จจริงในท้องสำนวน เปนปัญหากฎหมาย เพราะปรากฏว่าโจทก์มีพะยาน คือ ( ๑ ) นายอู๋กับผู้ตายโกรธกันเพราะการค้าขายแข่งขัน ( ๒ ) นายอู๋แสดงความประสงค์จะกำจัดผู้ตาย ( ๓ ) นายหว่าง นายหลวนเปนคนอยู่ในบ้านนายอู๋ตลอดมาจนถึงวันเกิดยิงกัน เมื่อยิงกันแล้วไม่มีใครพบเห็นอีก ( ๔ ) นายอู๋ได้จ้างนายจ่าง นายแป๊งแจวเรือไปส่งนายทา (ซึ่งเกี่ยวข้องกับการยิงกันนี้) และนายจ๋วนที่ตำบลคลองชายเคือง แล้วนายทา นายจ๋วนถือปืนคนละกะบอกขึ้นบกไป ครั้นกลับมานายทานายจ๋วนพูดว่าไม่สำเร็จ ไม่พบผู้ตาย แล้วพากันกลับบ้านนายอู๋ ( ๕ ) นายอู๋ได้ขอให้นายทา นายหว่าง นายหลวนพักที่บ้านนายทองหล่อก่อนคืนวันยิ