ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 122/2474นายผาดโจทก์นายเสียงที่ ๑ นายดอกรักที่ ๒จำเลย ป.พ.พ. ม. 437 ป.วิ.พ. เรือยนต์แล่นมีคลื่นทำให้เรือล่มเข้า มาตรานี้ หน้าที่จำเลยนำสืบว่าความเสียหายเกิดจากเหตุสุดวิสัยธรรมเนียมประเพณีมีน้ำหนักเพียงไรเรือยนต์ของจำเลยที่ ๑ ซึ่งจำเลยที่ ๒ เปนนายท้ายแล่นเต็มฝีจักร์สวนเรือบรรทุกเข้าของโจทก์ คนในเรือเข้าบอกให้เรือยนต์เบาเครื่อง เรือยนต์ไม่เบา คลื่นของเรือยนต์ซัดเรือเข้าโจทก์ล่มลง ปรากฏว่าเรือของโจทก์บรรทุกเข้าอย่างธรรมดาเหมือนเรืออื่น ๆ ในจังหวัดนี้-บรรทุกกัน ไม่เพียบจนเกินขนาด ศาลเดิมยกฟ้อง ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ให้จำเลยทั้ง ๒ รับผิดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ตามประมวลแพ่งฯ มาตรา ๔๓๗ เพราะจำเลยเปนผู้ควบคุมเรือยนต์ และจำเลยไม่ได้พิศูจน์ให้เห็นว่า เรือเข้าของโจทก์ล่มลงเพราะเหตุสุดวิสัย(หริศ-นล-วิกรม.)ศาลชั้นต้น - นายเสน่ห์ศาลอุทธรณ์ - พระวรพจน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ