ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 566 - 570/2475นายวาฮิบบินงาหรือปาหรือฮบ (บังคับเนเดรลันด์)โจทก์นางทองคำ วัชรปาน , นายฟูจำเลยแสงเมืองปัก , นายมิ่งพาตะคุนายบุญมี เกตุตะคุ, นายนีโสดตะคุ อาชญา ม. 150 วิธีพิจารณาอาชญา คำของจำเลยด้วยกันที่นำสืบเพื่อหวังจะปลดเปลื้องให้ตนพ้นผิดนั้นยังไม่เป็นผิดฐานเบิกความเท็จข้อเท็จจริงฟังได้ว่า เดิมโจทก์แล ท. จำเลยเป็นจำเลยของพนักงานอัยยการซึ่งต้องหาว่าขับรถยนต์โดนกันในถนนพลวงตามคดีแดงที่ ๘๘๒/๒๔๗๕ ท. จำเลยกับพวกให้การว่ารถโจทก์ชนรถของ ท. แล ท.เป็นผู้ขับเอง ซึ่ง ความจริง ม. จำเลยเป็นผู้ขับรถของ ท. แลได้ชนรถโจทก์ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษฐานเบิกความเท็จ ศาลเดิมให้จำคุกจำเลยตาม ม. ๑๕๖ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าในคดีก่อนนั้น โจทก์ก็ดีจำเลยก็ดีต่างก็นำสืบเพื่อหวังจะปลดเปลื้องให้ตนพ้นผิด แลตามหลักวิธีพิจารณาก็มีว่าศาลย่อมไม่รับฟังคำพะยานของจำเลยด้วยกันเองมาลงโทษจำเลย ถ้อยคำที่จำเลยเบิกความจึงไม่ใช่ข้อความสำคัญที่จะทำให้โจทก์เสียหาย โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้อง ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์(พรหม-วิกรม-มนู)ศาลชั้นต้น - หลวงวิริยาเนตินัยศาลอุทธรณ์ - พระนาถปรีชาฯแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ