ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 125/2484อัยยการกำแพงเพ็ชร์โจทก์นายสำราญ คล้ายแก้วจำเลย พ.ร.บ.รักษาต้นไม้สัก ร.ศ.116 พ.ร.บ.ป้องกันการลักลอบชักลากไม้สักที่ยังไม่ได้เสียค่าตอและภาษี ม. 2, ม. 3, ม. 5จำเลยทอนไม้สักของกลางซึ่งแห้งล้มอยู่ในไร่ของจำเลยซึ่งจำเลยครอบครองมาประมาณ 10 ปีแล้วเพื่อทำเป็นเสากะท่อมอาศัยอยู่ในไร่นั้นเอง จำเลยไม่ได้ตัดฟันชักลากไม้สักจากป่า จำเลยยังไม่มีความผิดโจทก์ฟ้องว่าจำเลยตัดฟันชักลากไม้สักออกจากป่าผิด พ.ร.บ. ขอให้ลงโทษ ศาลจังหวัดกำแพงเพ็ชร์และศาลอุทธรณ์พิพากษายืนกันมา ให้ยุกฟ้องโจทก์เพราะไม้สักของกลางเป็นไม้ล้มโคนอยู่ในไร่ของจำเลยเองซึ่งไร่นั้นจำเลยครอบครองมาประมาณ ๑๐ ปี แล้วถือไม่ได้ว่าจำเลยชักลากไม้ออกจากป่า โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยทอนไม้สักของกลางซึ่งแห้งล้มอยู่ในไร่ของจำเลยที่จำเลยครอบครองมาประมาณ ๑๐ ปีทำเป็นเสากะท่อมปลูกอาศัยอยู่ในไร่นั้น จำเลยไม่ได้ตัดฟันชักลากไม้สักออกจากป่าดังฟ้อง จำเลยจึงไม่มีความผิด จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง(วิเศษ-อิศร-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ