เจ้าพนักงานมีอำนาจส่งตัวผู้ต้องสงสัยให้อำเภอไต่สวนกรณีมีไม้ที่ต้องเสียค่าภาคหลวงโดยมีมูลเหตุสงสัยว่าได้มาโดยไม่สุจริตหรือไม่
ไม้เครื่องเกวียนต้องเสียค่าภาคหลวง และเมื่อมีมูลเหตุสงสัยว่าได้มาโดยไม่สุจริต เจ้าพนักงานมีอำนาจส่งตัวให้อำเภอไต่สวนได้
ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างที่ให้ยกฟ้อง
โจทก์นำไม้ประคู่เครื่องเกวียนมาและขอใบเบิกล่องต่อเจ้าพนักงาน แต่ไม่มีใบอนุญาตตัดไม้และนำผู้ขายไม้มาให้เจ้าพนักงานไม่ได้ จำเลยซึ่งเป็นเจ้าพนักงานจึงส่งตัวโจทก์ให้อำเภอไต่สวน อำเภอขังโจทก์ไว้ 2 วันกับ 1 คืน
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 355/2474นางใยโจทก์พระอนุวัติวนารักษ์จำเลย กฎข้อบังคับวางระเบียบวิธีจัดการรักษาป่า ม. 6 - 11 อาชญา ม. 268 พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2469 ไม้เครื่องเกวียนก็ต้องเสียค่าภาคหลวง จำเลยมีไม้ซึ่งต้องเสียค่าภาคหลวงไว้ โดยมีมูลเหตุแห่งสงสัยว่าจะได้มาโดยไม่สุจริตดังนี้เจ้าพนักงานมีอำนาจที่ส่งอำเภอไต่สวนได้ ปัญหากฎหมายได้ความว่า โจทก์นำไม้ประคู่เครื่องเกวียนมา แลขอใบเบิกล่องต่อเจ้าพนักงาน โจทก์ไม่มีใบอนุญาตตัดไม้แลนำผู้ขายไม้รายนี้มาให้เจ้าพนักงานไม่ได้ จำเลยซึ่งเป็นเจ้าพนักงานจึงส่งตัว โจทก์ให้อำเภอไต่สวน อำเภอขังโจทก์ไว้ ๒ วันกับ ๑ คืน ดังนี้ โจทก์จึงขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมาย ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาข้อกฎหมายว่า ไม้กำเกวียน ซึ่งได้เปลี่ยนรูปมาจากต้นเดิมแล้ว จำเลยไม่มีอำนาจจับกุมไต่สวนโจทก์ ตาม พระราชบัญญัติรักษาป่า พ.ศ.๒๔๕๖ ศาลฎีกาเห็นว่า ตามข้อบังคับวางระเบียบวิธีจัดรักษาป่า พ.ศ.๒๔๕๖ ข้อ ๖ - ๑๑ มีความว่า ไม้หน้าซึ่งเลื่อยหรือถางแล้ว ให้เก็บค่าภาคหลวง ๒ เท่าอัตราไม้กำเกวียนรายนี้จึงอยู่ในอัตราต้องเสียค่าภาคหลวงดังนี้ พฤตติการณ์ของโจทก์มีมูลแห่งความสงสัยไปในทางไม่สุจริต ที่จำเลยส่งโจทก์ให้อำเภอไต่สวนนั้น จึงไม่มีผิด แลตัดสินยืนตามศาลล่าง(ศรี-หริศ-นล)ศาลชั้นต้น - หระเสภาวินิจฉัยศาลอุทธรณ์ - พระยากฤติกาฯแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ