การลักทรัพย์เสร็จเด็ดขาดแล้ว ต่อมาจำเลยขู่เจ้าทรัพย์เพื่อไม่ให้เอาทรัพย์คืน จะเป็นชิงทรัพย์หรือไม่ และการขู่ด้วยปืนเป็นพยายามฆ่าหรือไม่
การลักทรัพย์ที่เสร็จเด็ดขาดไปแล้ว การขู่เจ้าทรัพย์ในภายหลังเพื่อไม่ให้เอาทรัพย์คืน ไม่รวมเป็นความผิดฐานชิงทรัพย์ และการยกปืนขู่โดยไม่มีเจตนาฆ่า และยับยั้งด้วยใจตนเอง ไม่เป็นพยายามฆ่า
จำเลยมีความผิดฐานลักทรัพย์ตามมาตรา 294 ข้อ 6 ไม่มีความผิดฐานชิงทรัพย์ และไม่มีความผิดฐานพยายามฆ่า
จำเลยลักกระบือไปไว้ใต้ถุนเรือนเป็นการเสร็จเด็ดขาด ต่อมาเจ้าทรัพย์ตามมาขอคืน จำเลยไม่ให้และยกปืนขู่ เจ้าทรัพย์กลัวถอยออกไป จำเลยย้ายกระบือไปที่อื่น
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 193/2470อัยการชัยนาทโจทก์นายป๊อกล. ป.อ. ม. 294 ป.วิ.อ. ผู้ร้ายลักทรัพย์ขาดตอนไปแล้ว จึงทำการขู่เจ้าทรัพย์ ตัดสินตามที่โจทย์ขอจำเลยได้ลักทรัพย์ของเจ้าทรัพย์พาไปไว้ที่ใต้ถุนเรือนจำเลย เปนการเสร็จเด็ดขาดไปตอนหนึ่งแล้ว ภายหลังเจ้าทรัพย์ตามไปขอกระบือคืน จำเลยไม่ให้ จำเลยกลับยกปืนขึ้นขู่ทำท่าจะยิง เจ้าทรัพย์มีความกลัวจึงพากันถอยออกไปนอกเขตร์บ้านจำเลยแล้วจำเลยก็ย้ายกระบือไปไว้ที่อื่น ได้ความดังนี้ คดีมีปัญหาว่าคดีจะเข้าบทชิงทรัพย์ดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยมาฤาไม่ ฎีกาตัดสินว่า การลักทรัพย์ได้เสร็จไปแล้วตอนหนึ่ง การที่เจ้าทรัพย์ไปขอกระบือคืนในตอนหลังแลจำเลยยกปืนขู่นั้นเปนอีกตอนหนึ่งซึ่งจะรวมเปนความผิดฐานชิงยังไม่ได้ ตามนัยฎีกาที่ ๔๗๐/๒๔๖๒ จำเลยควรมีผิดฐานลักทรัพย์ตามมาตรา ๒๙๔ ข้อ ๖ ส่วนการที่ยกปืนขึ้นขู่ตอนหลังนั้นจะเปนความผิดฐานพยายามฆ่าคนตายฤาไม่นั้น ข้อนี้จำเลยมีเจตนาแต่เพียงขู่เพื่อมิให้เจ้าทรัพย์มาแย่งกระบือไปเท่านั้น จำเลยหามีเจตนาจะฆ่าไม่ เพราะไม่ได้ทำอะไรต่อไปจึงเห็นว่าจำเลยยับยั้งด้วยใจตนเอง จำเลยยังไม่ควรมีผิดฐานพยายามฆ่าคน แลโจทย์ก็ไม่ได้ขอให้ลงโทษฐานนี้(พิพาก-ศรี-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ