ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 427/2474

ประเด็นกฎหมาย

จำเลยเผาป่าในที่ของตนโดยประมาท เพลิงลุกลามไหม้ทรัพย์ผู้อื่น จะผิดมาตรา 187 หรือ 201 ข้อ 1

หลักกฎหมาย

ความผิดตามมาตรา 187 ต้องปรากฏว่าจำเลยมีเจตนาร้าย หากกระทำโดยประมาทไม่เข้า ม.187 แต่ผิดตาม ม.201 ข้อ 1

คำวินิจฉัย

ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 201 ข้อ 1

ข้อเท็จจริงสำคัญ

จำเลยเป็นคนชราอายุ 80 ปี เผาป่าในที่ดินของตนด้วยความประมาท เพลิงลุกลามไหม้ต้นยางและมะพร้าวของผู้อื่นเสียหาย

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 427/2474อัยยการนราธิวาสโจทก์นายไชเอสอินปราชาห์ (บังคับอังกฤษ)จำเลย อาชญา ม. 187-201 ข้ วิธีพิจารณาอาชญา พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2469 ความผิดตาม ม.187 ต้องปรากฎว่าจำเลยมีเจตนาร้าย จำเลยเผาป่าในที่ของจำเลยเพลิงลามไปไหม้ต้นยางของผู้อื่นเสียหายมีผิดตาม ม.201 ข้อ 1 หาใช่ ม.187 ไม่ (ฎีกาที่ 16/56) จำเลยเป็นคนชะราอายุ 80 ปีควรได้ยกเว้นโทษจำคุก คนบังคับอังกฤษเป็นคู่ความฎีกาได้แต่ปัญหาข้อกฎหมายจำเลยเผ่าป่าในเขตต์ที่ดินของจำเลยด้วยความประมาทของจำเลยเป็นเหตุให้เพลิงลุกลามไหม้ต้นยางแลมะพร้าวของ ป.เสียหายดังนี้ มีปัญหาว่าจำเลยจะมีผิดตาม ม.๑๘๗ หรือ ๒๐๑ ข้อ ๑ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๑๘๗ ให้จำคุก ๖ เดือน แต่จำเลยเป็นคนชะรามากแลไม่มีเจตนาร้ายให้รอการลงอาชญาไว้ ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๐๑ ข้อ ๑ ตามนัยฎีกา ฎีกาที่ ๑๖/๒๔๕๖ แต่จำเลยมีอายุ ๘๐ ปี ควรลงโทษปรับสถานเดียวจึงให้ปรับจำเลย ๒๐ บาท โจทก์ฎีกาข้อกฎหมายว่าจำเลยควรมีผิดตาม ม.๑๘๗ ศาลฎีกาเห็นว่าคดีไม่ได้ความว่าจำเลยทำโดยเจตนาร้าย เพราะฉะนั้นความผิดของจำเลยไม่เข้า ม.๑๘๗ จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์(พรหม-วิกรม-บัส)ศาลชั้นต้น - ดุลยทัณฑ์ชนาณัติศาลอุทธรณ์ - พระมนูภาณแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ