ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 141/2477

ประเด็นกฎหมาย

การตัดไม้หวงห้ามในที่ดินที่ได้รับใบเหยียบย่ำแล้ว ไม่เป็นความผิดตาม พ.ร.บ.รักษาป่าไม้ พ.ศ. 2456

หลักกฎหมาย

ที่ดินที่ได้รับใบเหยียบย่ำแล้วไม่เรียกว่าป่า ใบเหยียบย่ำเป็นการแสดงสิทธิในเบื้องต้นที่จะได้รับโฉนด ดังนั้นการตัดไม้ในที่ดังกล่าวจึงไม่ใช่การตัดไม้ในป่า

คำวินิจฉัย

จำเลยไม่มีความผิด

ข้อเท็จจริงสำคัญ

จำเลยตัดไม้ประเภทหวงห้ามโดยไม่ได้รับอนุญาตในเขตที่ดินที่จำเลยได้ขอจับจองและได้รับใบเหยียบย่ำแล้ว

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 141/2477อัยยการพัทลุงโจทก์นายไข่หมา สุดวิเศษจำเลย พ.ร.บ.รักษาป่าไม้ พ.ศ.2456 กฎข้อบังคับวางระเบียบรักษาป่า พ.ศ.2456 ที่ ๆ ได้รับใบเหยียบย่ำแล้วไม่เรียกว่าป่า ผู้ใดตัดไม้ประเภทหวงห้ามโดยมิได้รับอนุญาตในที่ ๆ คนได้จับจองแลรับใบเหยียบย่ำ แล้วยังไม่มีผิดตามกฎหมายข้างบน (เทียบฎีกาที่19/2477) ที่ดิน ใบเหยียบย่ำ ใบเหยียบย่ำเป็นการแสดงสิทธิในเบื้องต้นที่จะได้รับโฉนดจำเลยตัดไม้ประเภทหวงห้ามโดยมิได้รับอนุญาตในเขตต์ที่ ๆ จำเลยได้ขอจับจองแลได้รับใบเหยียบย่ำแล้ว โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.รักษาป่าแลกฎข้อบังคับวางระเบียบรักษาป่า พ.ศ.๒๔๕๖ ศาลฎีกาตัดสินว่าที่พิพาทมีใบเหยียบย่ำแล้ว แลใบเหยียบย่ำเป็นการแสดงสิทธิในเบื้องต้นที่จะได้รับโฉนดหากมีการออกโฉนดเมื่อใด จำเลยก็มีสิทธิจะได้รับโฉนดฉะนั้นจะถือว่าจำเลยตัดไม่ในป่าไม่ได้ จำเลยหามีความผิดไม่(อมาตย์-พรหม-กฤต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ