ปัญหาว่าจดหมายของจำเลยมีข้อความเป็นการรับรองหนี้เงินยืมหรือไม่
ข้อความในจดหมายที่ไม่มีข้อความเป็นการรับรองเงินยืมโดยชัดแจ้ง ถือไม่ได้ว่าเป็นจดหมายรับรองเงินยืม
ให้ยกฟ้อง
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกู้เงิน 2,400 บาท โดยไม่มีเอกสาร ต่อมาจำเลยเขียนหนังสือผัดรับรองใช้หนี้ แต่ข้อความในหนังสือไม่มีการรับรองหนี้เงินยืมอย่างชัดเจน
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 120/2472นางสาวชื่น ศรียาภัยโจทก์หลวงรักภาระพิทักษ์ นางรักภาะพิทักษ์จำเลย ป.วิ.พ. อย่างไรเรียกว่ารับรองหนี้สัญญาโจทย์ฟ้องว่าจำเลยกู้เงินไป ๒๔๐๐ บาท แต่มิได้ทำเอกสารต่อกัน ภายหลังจำเลยเขียนหนังสือผัดรับรองใช้หนี้ให้โจทก์ ขอให้ศาลบังคับจำเลยใช้เงิน ศาลฎีกามีความเห็นต้องกับศาลล่างทั้ง ๒ ว่า ในชั้นต้นโจทก์ก็รับอยู่ว่าหนี้สินรายนี้ไม่มีเอกสารต่อกันแต่โจทก์ฟ้องโดยอาศัยหนังสือหมาย ก.ของจำเลยที่มีข้อความในตอนหนึ่งว่า " กราบเรียนคุณพี่ ๆ ให้คนมาทวงเงิน ๒๔๐๐ บาทนั้น หมายความว่าอย่างไรกัน คุณพี่ย่อมทราบดีอยู่แล้ว คุณพี่ผิดสัญญาจ่ายเงินค่าที่ให้เจ้าคุณวิสูตร์หลายครั้ง แลครั้งนี้ให้ผมออกเพิ่มเติม ๖๐๐ บาทรวมเปนเงิน ๓๐๐๐ บาท แลต่อมาก็เหลวไหลกันไปหมด ส่วนเงินของคุณพี่จะเอาให้ได้ทันที ขอคุณพี่คิดถึงหัวอกผมบ้าง " แลตอนท้ายมีว่าเงินของคุณพี่จะได้เอาภายหลังนั้น ก็หามีข้อความเปนการรับรองเงินยืมอย่างไรไม่ จึงถือมิได้ว่าจดหมายนี้เปนจดหมายรับรองเงินยืม โจทก์ไม่มีทางชนะคดีได้ ให้ยกฟ้องเสีย(วิชัย-พิพาก-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ