การซื้อขายเรือนที่ปลูกในที่ดินผู้อื่นโดยทำสัญญากันเองเป็นโมฆะ ผู้ร้องไม่มีกรรมสิทธิในทรัพย์พิพาท
เรือนที่ปลูกในที่ดินของผู้อื่นถือเป็นอสังหาริมทรัพย์ตาม ป.พ.พ. มาตรา 100 การซื้อขายอสังหาริมทรัพย์ต้องทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ มิฉะนั้นเป็นโมฆะตามมาตรา 456
ให้ยกคำร้องขัดทรัพย์
จำเลยแพ้คดีโจทก์ โจทก์นำยึดทรัพย์จำเลย ผู้ร้องอ้างว่าได้ซื้อเรือนพิพาทจากจำเลยโดยทำสัญญากันเองก่อนจำเลยเป็นหนี้โจทก์ และให้จำเลยเช่าเรือนต่อมา เรือนพิพาทปลูกในที่ดินของผู้อื่น
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 591/2474นายหยงโจทก์นายต้นจำเลยนายสงวนผู้ร้องขัดทรัพย์ ป.พ.พ. ม. 100-456 ป.วิ.พ. เรือนเสาไม้แก่น ฝาแลพื้นกะดานเป็นอสังหาริมทรัพย์ ฎีกาที่ 591/2472 สัญญาซื้อขายเรือนดังกล่าวนี้ทำกันเองเป็นโมฆะ ผู้ซื้อไม่ได้กรรมสิทธิขัดทรัพย์ได้ความว่าเดิมจำเลยแพ้ความโจทก์ ๆ จึงนำยึดทรัพย์จำเลย ผู้ร้องยื่นคำร้องขัดทรัพย์ว่า เรือยเสาไม้แก่น ๒ หลังเครื่องบนไม้จริง หลังคามุงะเบื้องพื้นแลฝากระดานปลูกอยู่ในที่ดินของผู้อื่นกับนอกขานไม้สักส่วนหนึ่งของเรือนที่โจทก์ยึดนั้นจำเลยได้ทำสัญญากันเองขายให้ผู้ร้องแล้วก่อนเวลาที่จำเลยเป็นหนี้-โจทก์ แลผู้ร้องให้จำเลยเช่าเรือนนั้นอยู่ต่อมาดังนี้ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เรือนรายพิพาทแม้ปลูกในที่ผู้อื่นก็ดีต้องถือว่าเป็นอสังหาริมทรัพย์คามประมวลแพ่ง ม.๑๐๐ แลฎีกาที่ ๕๙๑/๒๔๗๒ เพราะฉะนั้นการซื้อขายรายนี้ซึ่งทำสัญญากันเองจึงเป็นโมฆะตาม ม.๔๕๖ ผู้ร้องไม่มีกรรมสิทธิในทรัพย์รายพิพาท จึงให้ยกคำร้องขัดทรัพย์(วิกรม-พิพาก-วิชัย)หลวงศิริอาญา - พระเทพปัญญา - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ