ความชอบด้วยกฎหมายของใบเหยียบย่ำที่ลงนามภายหลัง และผลของใบเหยียบย่ำผิดตำบลต่อสิทธิครอบครอง
การลงนามในใบเหยียบย่ำภายหลังการขอไม่ทำให้การออกใบเหยียบย่ำไม่ชอบด้วยกฎหมายหากเป็นไปตามระเบียบ และแม้ใบเหยียบย่ำจะออกผิดตำบล แต่ผู้ครอบครองโดยสุจริตย่อมมีสิทธิหวงห้ามผู้บุกรุก
พิพากษายืนตามศาลล่าง
โจทก์ครอบครองที่ดินโดยสุจริตและมีใบเหยียบย่ำที่ลงนามภายหลังและระบุตำบลผิด แต่ศาลฎีกาเห็นว่าการลงนามล่าช้าไม่ทำให้ใบเหยียบย่ำเสีย และการครอบครองโดยสุจริตทำให้โจทก์มีสิทธิหวงห้ามแม้ใบเหยียบย่ำผิดตำบล
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 265/2477นายเขียน เกาไศยนันท์โจทก์นายเหมียนผู้แจ้ง กับพวกจำเลย ป.ที่ดิน ฟ้องขับไล่ +เหยียบย่ำ การออกใบเหยียบย่ำอย่างไรเรียกว่าเป็นการออกใบเหยียบย่ำโดยชอบด้วยกฎหมาย ใบเหยียบย่ำที่เขียนไว้ก่อน+มาลงนามในภายหลังเป็นเวลาช้านานเพราะต้องปฏิบัติตามระเบียบการนั้นหาทำให้ใบเหยียบย่ำนั้นเสียไปไม่ ปกครอง ผู้ใดปกครองที่มาโดยสุจริตแลถือใบเหยียบย่ำผิดที่ไว้ก็+ ผู้บุกรุกจะถือเอาเหตุที่ใบเหยียบย่ำผิดที่มาเป็นการตัดอำนาจปกครองนั้นไม่ได้ ป.พ.พ.ม.1367-1374 ผู้ทรงสิทธิครอบครองมีอำนาจฟ้องผู้บุกรุกที่ซึ่งตนครอบครองอยู่ได้คดีนี้โจทก์หาว่าจำเลยกับพวกบุกรุกเข้ามาปลูกโรงแลเลี้ยงกระบือในที่ของโจทก์เสียหาย จึงขอให้ขับไล่แลห้ามไม่ให้เกี่ยวข้องต่อไป ศาลเดิมฟังว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์จึงพิพากษาขับไล่จำเลยให้รื้อโรงแลห้ามไม่ให้จำเลยขัดขวางสิทธิของโจทก์ต่อไป ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาคัดค้านในข้อกฎหมายว่าใบเหยียบย่ำที่เจ้าพนักงานออกให้โจทก์ไม่ชอบด้วยกฎหมายแลผิดตำบลคนละแห่งกับที่พิพาท ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าที่จำเลยค้านว่าใบเหยียบย่ำของโจทก์จะชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ ด้วยเหตุว่าเจ้าพนักงาอำเภอผู้ลงนามในใบเหยียบย่ำได้เขียนไว้ว่าทำเมื่อ พ.ศ. ๒๔๗๐ แต่พึ่งลงนามเมื่อ พ.ศ.๒๔๗๑ ศาลฎีกาเห็นว่าคำของ ท. ผู้อนุญาตปรากฎว่าใบเหยียบย่ำนี้ได้ขอเมื่อ พ.ศ.๒๔๗๐ ท.ได้ให้กำนันไปปักเขตต์โฆษนาเมื่อไม่มีใครคัดค้านแล้วยังต้องส่งเรื่องเสนอผู้ว่าราชการจังหวัด ๆ สั่งอนุญาตแล้ว จึงได้ลงนามออกให้แก่ผู้ขอไป ดังนี้ การลงนามภายหลังขอจึงไม่ทำให้การออกใบเหยียบย่ำกลายเป็นการมิชอบด้วยกฎหมายแต่อย่างใด ส่วนข้อที่ใบเหยียบย่ำผิดตำบลไม่ตรงกับที่รายพิพาทนั้นเห็นว่าแม้จะฟังว่าใบเหยียบย่ำเจ้าพนักงานออกให้ผิด