ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 346/2472

ประเด็นกฎหมาย

ปัญหาข้อกฎหมายว่าบาดแผลอย่างไรจึงเรียกว่าทำให้ถึงรูปหน้าเสียโฉม ซึ่งนับว่าเป็นบาดแผลสาหัสตามมาตรา 256 ข้อ 6 และปัญหาว่าจำเลยสามารถฎีกาในข้อนี้ได้หรือไ

หลักกฎหมาย

การวินิจฉัยคำพยานในท้องสำนวนว่าจะรับฟังได้หรือไม่นั้นเป็นข้อเท็จจริง ฎีกาไม่ได้ ส่วนบาดแผลอย่างไรเรียกว่าสาหัสหรือไม่สาหัสเป็นข้อกฎหมาย แต่ต้องได้ยกขึ้นโต้เถียงกันในชั้นศาลล่างจึงจะฎีกาได้

คำวินิจฉัย

ให้ยกฎีกาจำเลยเสีย

ข้อเท็จจริงสำคัญ

จำเลยใช้มีดฟันผู้เสียหายที่แก้มขวา กว้าง 1 กระเบียด ยาว 1 นิ้ว ลึก 2 กระเบียด ทำให้รูปหน้าเสียโฉม ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาจำคุก 3 ปี ตามมาตรา 256 จำเลยฎีกาโต้แย้งเรื่องพยานหลักฐานและความหมายของบาดแผลสาหัส

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 346/2472อัยยการฉะเชิงเทราโจทก์นายฮกเฮงจำเลย ป.อ. ม. 256 พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2469 การวินิจฉัยคำพะยานในท้องสำนวนว่าจะรับฟังได้หรือไม่นั้น เปนข้อเท็จจริง ฎีกาไม่ได้ บาดแผลอย่างไรเรียกว่าสาหัสหรือไม่สาหัสเปนข้อกฎหมาย แต่ต้องได้ยกขึ้นโต้เถียงกันในชั้นศาลล่างจึงจะฎีกาได้คดีนี้ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ตัดสินว่าจำเลยเอามีดฟัน ง.ถูกแก้มขวากว้าง ๑ กระเบียด ยาว ๑ นิ้ว ลึก ๒ กระเบียดรูปหน้าเสียโฉมให้ลงโทษจำคุกจำเลย ๓ ปีตาม ม.๒๕๖ จำเลยฎีกาว่า ๑ .พะยานโจทก์ให้การกลับไปกลับมาในชั้นอำเภอแลแตกต่างกันในชั้นศาลนั้น จะควรรับฟังได้หรือไม่ ๒. บาดแผลอย่างไรจึงเรียกว่าทำให้ถึงรูปหน้าเสียโฉม ซึ่งนับว่าเปนบาดแผลสาหัสตาม ม.๒๕๖ ข้อ ๖ ศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาของจำเลยข้อ ๑ เปนปัญหาข้อเท็จจริง ฎีกาไม่ได้ ในข้อ ๒ เปนปัญหากฎหมาย แต่จำเลยมิได้ยกขึ้นโต้เถียงมาตั้งแต่ชั้นศาลล่าง จึงไม่มีประเด็นที่ศาลฎีกาจะต้องวินิจฉัย ให้ยกฎีกาจำเลยเสีย(นล-ศรี-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ