ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 622/2477

ประเด็นกฎหมาย

การวินิจฉัยความเหมือนหรือคล้ายคลึงของเครื่องหมายการค้าต้องพิจารณาว่าเครื่องหมายนั้นชวนให้เห็นเป็นลักษณะทำนองเดียวกัน โดยคำนึงถึงการใช้ตามปกติโดยสุจริต

หลักกฎหมาย

การวินิจฉัยความเหมือนของเครื่องหมายการค้าไม่ใช่เพียงว่าเหมือนกันทุกสิ่งทุกอย่าง แต่ต้องวินิจฉัยว่าเครื่องหมายนั้นชวนให้เห็นเป็นลักษณะทำนองเดียวกันด้วย การชี้ขาดว่าเครื่องหมายไม่เหมือนกันโดยเทียบเคียงแล้วมีลักษณะแตกต่างกันบ้างไม่ได้ ต้องเปรียบเทียบถึงลักษณะในเวลาใช้ตามปกติและใช้โดยสุจริต ถึงประเภทสิน

คำวินิจฉัย

ศาลฎีกาพิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์ยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้ารูปนกพิลาบสำหรับนมข้นในจำพวก 42 เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ.2475 ส่วนจำเลยยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้ารูปนกนางนวลทะเลสำหรับวัตถุที่ใช้เป็นอาหารหรือเครื่องปรุงอาหารในจำพวก 42 เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ.2474 นายทะเบียนแจ้งตามมาตรา 17 แห่ง พ.ร.บ.เครื่องหมายการค

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 622/2477นายโยชิอัทสุอิโซเจ้าของยี่ห้อ,นายกาวาแอนด์โก (บังคับยี่ปุ่น)โจทก์บริษัทโอเรรียนเตลสโตร์จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2469 หลักวินิจฉัย คดีพิพาทเรื่องเครื่องหมาย+ขอจดทะเบียนไม่ใช่วินิจฉัยแต่เพียงว่าเครื่องหมายทั้งสองจะต้องเหมือนกันทุกสิ่งทุกอย่าง แต่ต้องวินิจฉัย+เครื่องหมายนั้นชวนให้เห็นเป็นลักษณทำนองเดียวกัน และเมื่อเทียบเคียงแล้วมีลักษณแตกต่างกันบ้างจะชี้ขาด+ไม่เหมือนกันไม่ได้ ต้องเทียบให้เห็นลักษณในเวลาใช้ตามปกติโดยสุจริตประกอบกับประเภทสินค้าที่ใช้เครื่องหมายนั้น+สภาพแห่งท้องตลาด พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ + บังคับยี่ปุ่นเป็นคู่ความฎีกาได้ฉะเพาะปัญหาข้อกฎหมายได้ความว่าเมื่อวันที่ ๒๒ กันยายน พ.ศ.๒๔๗๕ โจทก์ยื่นคำขอต่อนายทะเบียน ขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้ารูปนกพิลาบมีคำอังกฤษว่า"+ในสินค้าจำพวก ๔๒ สำหรับนมข้นอย่างเดียว ฝ่ายจำเลยยื่นคำขอเมื่อวันที่ ๘ ตุลาคม พ.ศ.๒๔๗๔ ขอจดทะเบียนการค้ารูปนกนางนวลทะเลยมีคำอังกฤษว่า"+ในสินค้าจำพวก ๔๒ สำหรับวัดถุที่ใช้เป็นอาหารหรือเครื่องปรุงอาหารด้วย โดยมาตรา ๑๗ แห่ง พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.๒๔๗๔ นายทะเบียนได้แจ้งให้ทั้ง ๒ ฝ่ายทราบว่า ถ้าภายใน ๓ เดือนมิได้รับแจ้งความว่าทั้งสองฝ่ายได้ตกลงกันหรือได้นำคดีสู่ศาลแล้ว จะได้รับจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลย โจทก์จึงขอให้ศาลสั่งว่าเครื่องหมายของโจทก์ไม่เหมือนกับของจำเลย แลให้สั่งนายทะเบียนรับจดทะเบียน ศาลแพ่งเทียบเคียงเครื่องหมายแล้วพิพากษาให้โจทก์ชนะคดีโดยชี้ขาดว่าจะหาลักษณอันคล้ายคลึงกันจนถึงกับเป็นการลวงสาธารณชนหาได้ไม่ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า รูปนกที่มีสีขาวนั้นเป็นส่วนสำคัญของเครื่องหมายทั้ง ๒ ส่วนข้อผิดเพี้ยนต่างกัน คือการวางท่