ปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับกรรมสิทธิ์ที่ดินและการละทิ้งที่ดินให้เช่า
การปล่อยที่ดินให้เช่าไม่ถือเป็นการละทิ้งที่ดิน และพยานเอกสารมีน้ำหนักดีกว่าพยานบุคคล
ให้ที่ดินหมาย ข. เป็นของจำเลย
ที่ดินพิพาทหมาย ข. เดิมโอนขายให้จำเลย จำเลยทิ้งร้าง 10 ปีเศษ แต่มีเอกสารเช่าและหลักฐานการซื้อขาย ส่วนโจทก์มีเพียงพยานบุคคลและใบเสร็จค่าภาษีที่ชำระภายหลังการคัดค้าน
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 381/2472นายตันกวนโปโจทก์นายโกยลิกอ นายตันฮกหลองจำเลย ป.ที่ดิน ที่ดินละทิ้งให้เขาเช่าไม่เรียกว่าละทิ้งลักษณพะยานพะยานเอกสารมีน้ำหนักดีกว่าพะยานบุคคลศาลล่างทั้ง ๒ ฟังว่า ที่ดินหมาย ก.เปนของ ส.แล้วตกมาเป็นของ ต. ต.ตาย ห.เป็นผู้รับมฤดกทำสัญญาขายให้โจทก์ ๆ ได้ปกครองตลอดมา ส่วนที่ดินหมาย ข.นั้น ก.ได้โอนขายให้จำเลย แต่จำเลยทิ้งร้างมา ๑๐ ปีเศษแล้ว จึงน่าเชื่อว่าเมื่อโจทก์ซื้อที่หมาย ก.แล้วก็ได้ปลูกโรงจ้างคนเข้าปลูกต้นผลไม้ จำเลยไม่ว่ากล่าว ที่ต้องเป็นของโจทก์ ให้ขับไล่จำเลย ศาลฎีกาเห็นว่า เรื่องที่ดินหมาย ก.นั้นศาลล่างว่าเป็นของโจทก์ถูกแล้ว ส่วนที่ดินหมาย ข.โจทก์มี ย.พะยานปากเดียวว่าได้เป็นลูกจ้างโจทก์ปลูกต้นผลไม้ ฝ่ายจำเลยมีเอกสารเข่าและมีลายมือ ย.กับสามีเป็นผู้เช่าจำเลยได้ออกเงินซื้อมาถึง ๕๐๐๐ บาทหลักฐานพะยานจำเลยดีกว่า ใบเสร็จค่าภาษีที่โจทก์อ้างว่าปรากฎว่าได้ไปขอชำระภายหลังวันที่โจทก์ไปร้องคัดค้านเรื่องจำเลยขอให้ประกาศขายที่รายพิภาษนี้ จึงตัดสินแก้ศาลอุทธรณ์ว่า ให้ที่ดินหมาย ข.เป็นของจำเลย(หริศ-ศรี-นล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ