ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 419/2472
ประเด็นกฎหมาย
ปัญหาว่าคดีที่อัยการฟ้องว่าต่างฝ่ายต่างวิวาททำร้ายกันจนเป็นเหตุให้คนตายและศาลยกฟ้องไปแล้ว โจทก์จะฟ้องจำเลยในข้อหาฆ่าคนตายโดยเจาะจงอีกได้หรือไม่ และประ
หลักกฎหมาย
การฟ้องคดีใหม่ในข้อหาฆ่าคนตายโดยเจาะจงหลังจากที่อัยการฟ้องในข้อหาวิวาททำร้ายกันและศาลยกฟ้องไปแล้ว ไม่ถือเป็นคดีซ้ำเพราะเป็นคนละฐานความผิด และข้อต่อสู้ที่ไม่ได้ยกขึ้นในศาลล่างจะยกขึ้นในชั้นฎีกาไม่ได้ตาม พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ. 2461 มาตรา 9
คำวินิจฉัย
ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
ข้อเท็จจริงสำคัญ
คดีก่อนอัยการฟ้องจำเลยในข้อหาวิวาททำร้ายกันเป็นเหตุให้คนตาย ศาลยกฟ้อง ต่อมานายหรุ่มซึ่งเป็นญาติผู้ตายฟ้องจำเลยในข้อหาฆ่าคนตายโดยเจาะจง จำเลยฎีกาว่าเป็นคดีซ้ำและนายหรุ่มไม่มีสิทธิฟ้อง
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง
เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 419/2472นายหรุ่มโจทก์นายหง ชำล้วนกับพวกจำเลย ป.อ. ม. 251 ฆ่าคนต ป.วิ.อ. การวินิจฉัยข้อกฎหมายศาลฎีกาต้องฟังข้อเท็จจริงตามที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยมาฟ้องว่าต่างฝ่ายต่างวิวาททำร้ายกันจนเป็นเหตุให้คนตายศาลตัดสินยกฟ้องไปครั้งหนึ่งแล้วกลับมาฟ้องว่าฆ่าคนตายโดยเจาะจงอีกได้ พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ ข้อกฎหมายที่ศาลฎีกาจะรับวินิจฉัยนั้นคู่ความจะต้องได้ยกขึ้นโต้เถียงกันมาแต่ในชั้นศาลล่าง ศาลเดิมลงโทษ 7 ปี ศาลอุทธรณ์แก้เปน 3 ปีในบทมาตราเดียวกันจะฎีกาข้อเท็จจริงไม่ได้คดีนี้ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๕๑ ศาลเดิมให้จำคุก ๗ ปี แต่ศาลอุทธรณ์แก้ให้จำคุก ๓ ปี จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริงแลข้อกฎหมายว่า ๑. คดีนี้เป็นกรณีเดียวกับคดีอาญาเลขดำที่ ๔๒/๒๔๗๑ ซึ่งอัยยการได้ฟ้องจำเลยแลศาลยกฟ้องไปแล้ว โจทก์ไม่ควรเก็บคดีมาฟ้องจำเลยอีก ๒. นายหรุ่มไม่มีสิทธิจะฟ้องคดีนี้ เพราะนายคงผู้ตายยังมีภรรยาซึ่งเป็นญาติสนิธกว่านายหรุ่มอยู่อีก ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้จำเลยจะทูลเกล้า ฯ ถวายฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ เพราะศาลอุทธรณ์แก้ศาลเดิมเพียงเล็กน้อย โทษที่จำเลยรับก็เพียง ๓ ปี ส่วนการที่จะวินิจฉัยข้อกฎหมายนั้นศาลฎีกาต้องฟังข้อเท็จจริงตามที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยมากรรมการเห็นว่า ในฎีกาข้อหนึ่งนั้นถึงอัยยการจะได้ฟ้องว่าจำเลยกับพวกในสำนวนหมายเลขแดงที่ ๖๒/๒๔๗๑ ต่างฝ่ายต่างวิวาททำร้ายกันเป็นเหตุให้นายคงถึงตาย แลศาลจังหวัดได้ตัดสินยกฟ้องโดยกล่าวว่าไม่ใช่คดีวิวาทก็ดี แต่ในเรื่องนี้นายหรุ่มฟ้องหาโดยตรงว่าจำเลยเป็นผู้ฆ่านายคงตาย ซึงเป็นคดีคนละฐาน ไม่ใช่เก็บเอาคดีที่ศาลตัดสินเด็ดขาดแล้วมาฟ้องขึ้นใหม่ ฎีกาของจำเลยในข้อนี้จึงตกไป ส่วนในฎีกาข้อ ๒ นั้นจำเลยมิได้คัดค้านมาแต่ต้น