ความรับผิดของเจ้าของกระบือที่ขวิดกระบือผู้อื่น และหน้าที่นำสืบว่าผู้เลี้ยงได้ใช้ความระมัดระวังหรือไม่
จำเลยสืบไม่ได้ว่าตนได้ใช้ความระมัดระวังพอสมควรตาม ป.วิ.พ. มาตรา 433 จึงต้องรับผิด
ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าจำเลยต้องรับผิดใช้ค่าเสียหายให้โจทก์
โจทก์และจำเลยต่างพากระบือไปเลี้ยงกลางทุ่งนาโดยล่ามเชือกแล้วทอดทิ้งไม่มีใครรักษา กระบือของจำเลยขาดจากล่ามมาขวิดกระบือของโจทก์ซึ่งล่ามไว้ห่างกันประมาณ 8 เส้นเสียหาย
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 426/2472นายนิ่มโจทก์นายช่วงจำเลย ป.วิ.พ. ม. 433, เลี้ยงกระบือไว้กลางนา กระบือไปขวิดกระบือของผู้อื่น วิธีพิจารณาแพ่ง หน้าที่นำสืบตกอยู่เจ้าของกระบือที่ขวิดเขาว่าได้ใช้ความระมัดระวังโจทก์จำเลยต่างพากระบือไปเลี้ยงกลางทุ่งนาโดยล่ามเชือกแล้วก็ทอดทิ้งไม่มีใครรักษา กระบือจำเลยขาดจากล่ามมาขวิดกระบือของโจทก์ซึ่งล่ามไว้ห่างกันประมาณ ๘ เส้นเสียหาย และในคดีนี้จำเลยนำสืบไม่ได้ว่าตนได้ใช้ความระมัดระวังอันสมควรแก่การเลี้ยงดังนี้ ศาลเดิมตัดสินว่า จำเลยไม่ต้องรับผิด ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า จำเลยสืบไม่ได้ว่าตนได้ใช้ความระมัดระวังพอสมควรตาม ป.ม.๔๓๓ จำเลยต้องรับผิดใช้ค่าเสียหายให้โจทก์(มนู-เทพ-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ