ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 942/2498

ประเด็นกฎหมาย

การขาดต่ออายุใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวปีใดถือเป็นความผิดสำหรับปีที่ขาดต่ออายุปีนั้น และอายุความฟ้องร้องสำหรับความผิดดังกล่าวเริ่มนับอย่างไร

หลักกฎหมาย

การขาดต่ออายุใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวปีใด ก็เป็นความผิดสำหรับปีที่ขาดต่ออายุปีนั้น การนับอายุความฟ้องร้องให้เริ่มนับตั้งแต่วันที่จำเลยจะต้องต่ออายุในปีนั้น หากพ้น 1 ปีแล้วฟ้อง คดีขาดอายุความตาม ป.อ. มาตรา 78(4)

คำวินิจฉัย

ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ที่ให้ลงโทษจำเลยเฉพาะความผิดสำหรับ พ.ศ. 2496 และยกฟ้องสำหรับ พ.ศ. 2495 เนื่องจากขาดอายุความ

ข้อเท็จจริงสำคัญ

จำเลยเป็นคนต่างด้าว ขาดต่ออายุใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวประจำปี พ.ศ. 2495 และ พ.ศ. 2496 รวม 2 ครั้ง จำเลยรับสารภาพ วันฟ้องคือวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2497

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 942/2498อัยการจังหวัดกำแพงเพ็ชรโจทก์นายใช้ แซ่โง้วจำเลย พ.ร.บ.การทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2495 ป.อ. ม. 78 (4)การขาดต่ออายุใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวปีใดถือว่าเป็นผิดสำหรับปีที่ขาดต่ออายุปีนั้น จำเลยขาดต่ออายุใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าว สำหรับ พ.ศ. 2495 จนถึงวันฟ้อง (1 ก.พ. 97) เป็นเวลาเกินกว่า 1 ปี ถือว่าขาดอายุความฟ้องร้องตาม ก.ม. อาญา ม. 78(4) ซึ่งกำหนดให้ฟ้องภายใน 1 ปี แล้ว จึงลงโทษจำเลยไม่ได้ แต่การที่จำเลยขาดต่ออายุใบสำคัญสำหรับ พ.ศ. 2496 นั้นนับแต่วันจำเลยจะต้องต่ออายุใบสำคัญสำหรับ พ.ศ. 2496 จนถึงวันฟ้องยังไม่เกิน 1 ปี ไม่ขาดอายุความจึงลงโทษได้ (ประชุมใหญ่ครั้งที่ 13/2498)โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นคนต่างด้าว ขาดต่ออายุใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวประจำปี พ.ศ. ๒๔๙๕-๒๔๙๖ รวม ๒ ครั้ง ขอให้ลงโทษ จำเลยรับสารภาพว่าไม่ได้ต่ออายุใบสำคัญประจำตัว ๒ ครั้ง จริงตามฟ้อง ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าการไม่แจ้งขอต่อใบสำคัญประจำตัวเป็นความผิดสำเร็จ ไม่ใช่ความผิดต่อเนื่องกัน ต้องเริ่มนับอายุความตั้งแต่จำเลยเริ่มกระทำผิด แม้จะมีบทลงโทษไว้เป็นรายปีกไม่ทำให้ความผิดเช่นนี้เป็นความผิดต่อเนื่อง การกระทำของจำเลยจึงขาดอายุความตาม ก.ม. อาญา ม.๗๘(๔) ซึ่งกำหนดไว้ ๑ ปี และไม่มีกฎหมายบัญญัติไว้โดยตรงว่าคนต่างด้าวที่ใบสำคัญขาดอายุจะต้องไปต่ออายุทุกปี จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นชอบด้วยศาลชั้นต้นที่ว่าการที่จำเลยขาดต่ออายุใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวสำหรับ พ.ศ. ๒๔๙๕ จนถึง วันฟ้องเกินกว่า ๑ ปี ขาดอายุความตาม ก.ม. อาญา ม.๗๘(๔) แต่ที่ศาลชั้นต้นว่าจำเลยไม่ผิดฐานละเว้นไม่ขอต่ออายุใบสำคัญสำหรับ พ.ศ. ๒๔๙๖ นั้น ไม่เห็นด้วย เพราะนับแต่วันที่จำเลยจะต้องต