ปัญหาข้อเท็จจริงว่าบาดแผลของ ช. เป็นบาดแผลสาหัสตามมาตรา 250 ข้อ 8 หรือไม่ และโจทก์สามารถฎีกาในข้อเท็จจริงได้หรือไม่
คดีที่ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกไม่เกิน 1 ปี แม้ศาลอุทธรณ์วางโทษน้อยลงและให้รอการลงอาญา คู่ความฎีกาได้แต่เฉพาะปัญหาข้อกฎหมาย ตาม พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ ม.6
พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์
จำเลยสมคบกันใช้มีดทำร้าย ช. มีบาดแผลที่นิ้วก้อยขวาและนิ้วนางขวา ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 256 ข้อ 8 ให้จำคุกคนละ 2 ปี ลดเหลือคนละ 1 ปี ศาลอุทธรณ์เห็นว่าบาดแผลยังไม่พอฟังว่าเป็นบาดแผลสาหัส จึงพิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 254 ให้จำคุกคนละ 6 เดือน ลดเหลือคนละ 3 เดือน แต่ให้รอการ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 202/2479อัยยการอยุธยาโจทก์นายมี นายช้วนจำเลย ป.อ. ม. 254-256-41 ป.วิ.อ. ม. 220 พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ฎีกาอุทธรณ์ ปัญหาข้อเท็จจริง คดีที่ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกไม่เกิน 1 ปี แม้ศาลอุทธรณ์วางโทษน้อยลงและให้รอการลงอาญาก็ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้คดีนี้จำเลยสมคบกันใช้มีดทำร้าย ช. มีบาดแผลที่นิ้วก้อยขวาแลที่นิ้วนางขวา ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีผิดตามาตรา ๒๕๖ ข้อ ๘ ให้จำคุกคนละ ๒ ปี ลดตามมาตรา๔๙ กึ่งหนึ่ง คงให้จำคุกคนละ ๑ ปี ศาลอุทธรณ์เห็นว่าบาดแผลที่ถูกทำร้ายยังไม่พอฟังว่าเป็นบาดแผลสาหัส จึงพิพากษาแก้ว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๕๔ ให้จำคุกคนละ ๖ เดือน ลดตามม.๕๙ กึ่งหนึ่ง คงจำคุกคนละ ๓ เดือนแต่ให้รอการลงอาญาไว้ตามมาตรา ๔๑-๔๒ โจทก์ฎีกาว่าบาดแผลของ ช.เข้าอยู่ในลักษณะบาดแผลสาหัสตามมาตรา ๒๕๐ ข้อ ๘ เพราะไม่สามารถประกอบการอาชีพตามปกติได้เกินกว่า ๒๐ วัน ศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกจำเลย ๑ ปีศาลอุทธรณ์แก้ให้จำคุกจำเลย ๓ เดือนแต่ให้รอการลงอาญาไว้ตามพ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ ม.๖ คู่ความฎีกาได้แต่ฉะเพาะปัญหาข้อกฎหมายแลฎีกาโจทก์เรื่องนี้เป็นการคัดค้านคำพะยานหลักฐานที่ศาลอุทธรณ์ยกขึ้นวินิจฉัยอันเป็นปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามพ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ที่กล่าวแล้ว จึงพิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์(นล-อิศร-คูปลาตร์)ศาลชั้นต้น - หลวง+ศาลอุทธรณ์ - พระยา+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ