การขาดสัญชาติไทยของผู้เกิดในราชอาณาจักรไทยแต่บิดาเป็นคนต่างด้าวเมื่อได้รับใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าว และอายุความในการฟ้องคดี
บุคคลผู้มีสัญชาติไทยเพราะเกิดในราชอาณาจักรไทยแต่บิดาเป็นคนต่างด้าว เมื่อรับใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวแล้ว ย่อมขาดจากสัญชาติไทยตาม พ.ร.บ.สัญชาติ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2496 มาตรา 5 ไม่ว่าจะได้รับใบสำคัญก่อนหรือหลังวันใช้บังคับของพระราชบัญญัตินี้ และการฟ้องคดีภายใน 1 ปี นับแต่วันที่จำเลยไม่ไปขอใบสำคัญประจำตั
ศาลฎีกาพิพากษากลับ ให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
จำเลยเกิดในราชอาณาจักรไทย บิดาเป็นคนต่างด้าว จำเลยได้รับใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าว ต่อมาจำเลยอ้างว่าได้คืนใบสำคัญให้อำเภอแล้วแต่ไม่มีหลักฐาน โจทก์ฟ้องเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2497
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 977/2498อัยการประจำศาลจังหวัดมีนทบุรีโจทก์นางกิมริ้วหรือริ้ว แซ่เหงี่ยมจำเลย พ.ร.บ.การทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2495 พ.ร.บ.สัญชาติ (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2496 ม. 5 ป.วิ.อ. ม. 208 (2), ม. 225, ม. 172 ป.อ. ม. 78บุคคลผู้มีสัญชาติไทยเพราะเกิดในราชอาณาจักรไทยแต่บิดาเป็นคนต่างด้าวนั้น เมื่อจำเลยรับใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวแล้ว ย่อมขาดจากสัญชาติไทย ตาม พ.ร.บ.สัญชาติ(ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2496 ม.5 ไม่ ว่าจะได้รับใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวก่อนหรือหลังวัน พ.ร.บ.นั้นใช้บังคับ การที่จำเลยให้การว่าได้เอาใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวไปคืนให้แก่อำเภอ 7-8 ปีแล้ว แต่ไม่มีหลักฐานอะไร ดังนี้ ก็ย่อมไม่มีเหตุจำเป็นที่ศาลฎีกาจะย้อนสำนวนไปให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาใหม่ พ.ร.บ.สัญชาติ (ฉบับที่ 2) 2496 ม.5 ใช้บังคับเมื่อ 4 ก.พ. 96 จำเลยมีหน้าที่ต้องไปขอใบสำคัญประจำตัวภายใน 30 วันนับแต่วันรู้หรือควรจะรู้ว่าตนได้สูญเสียสัญชาติไทยโจทก์มาฟ้องเมื่อ 15 ก.พ. 97 ดังนี้ยังหาขาดอายุความไม่ เพราะฟ้องภายในกำหนด 1 ปี นับแต่วันที่ จำเลยไม่ไปขอใบสำคัญประจำตัวภายในกำหนด ที่ ก.ม. บังคับไว้คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเกิดในราชอาณาจักรไทยบิดาเป็นคนต่างด้าว เมื่อ พ.ศ. ๒๔๘๐ จำเลยรับใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวเป็นบุคคลสัญชาติจีนและใช้มาจน พ.ศ. ๒๔๙๐ จึงทำหาย แต่จำเลยย่อมเสียไปซึ่งสัญชาติไทย ตาม พ.ร.บ.สัญชาติ(ฉบับที่ ๒) ๒๔๙๖ ม.๕ ซึ่งประกาศใช้บังคับแต่ ๔ ก.พ.๙๖ ซึ่งจำเลยมีหน้าที่ต้องไปขอใบสำคัญประจำตัวจากนายทะเบียนท้องที่ภายใน ๓๐ วัน แต่จำเลยละเลยไม่ไปขอภายในกำหนดที่ ก.ม. บังคับขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓ ม.๕,๘,๒๑ พ.ร.บ.การทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๒) ๒๔๙๕ ม.๕ พ.ร.บ.สัญชาติ (