ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 626/2484นายย่องกี่เต็ก นายกีบันยำที่1นายหลิมบิมโค้ที่ 2โจทก์สงขลาที่ 1 ขุนโลหวิศาลสิริกัลปที่ 2 กรมที่ดินและโลหกิจที่ 3กระทรวงเกษตรธิการที่ 4 แระทรวงการคลังที่ 5พระยาไชยยศสมบัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังในส่วนตัวที่ 6จำเลย ป.พ.พ. ม. 438, ม. 237 พ.ร.บ.ออกโฉนดที่ดิน พ.ร.บ.ระเบียบบริหารแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2436 เจ้าพนักงานที่ดินไม่โอนทะเบียนที่ดินให้โดยเจ้าหนี้ของผู้โอนขออายัดไว้ภายหลังศาลพิพากษาให้เพิกถอนการโอนแล้ว ย่อมถือว่าผู้โอนและผู้รับโอนไม่ได้ข้อความเสียหายจากการโอนนั้น การที่เจ้าพนักงานไม่ย่อมโอนทะเบียนที่ดินให้ย่อมไม่ทำให้เกิดเสียหายแก่การเข้าครอบครองและเก็บผลประโยชน์ในที่ดินได้ความว่าโจทย์ที่ ๒ ได้ทำสัญญายอมความโอนที่ดินจำนองให้แก่โจทก์ที่ ๑ ซึ่งเป็นผู้รับจำนอง แล้วดจทก์ไปขอให้เจ้าพนักงานโอนทะเบียนให้ แต่จำเลยซึ่งเป็นเจ้าพนักงานที่ดินไม่ยอมโอนให้ โดยกระทรวงการคลังจำเลยอ้างว่าเป็นเจ้าหนี้ค่าอากรรังนกโจทก์ที่ ๒ เป็นเงินกว่าสองแสนบาท จึงขออายัดการโอนไว้ โจทก์จึงมาฟ้องขอให้บังคับจำเลยซึ่งเป็นเจ้าพนักงานจัดการโอนและให้จำเลยทุกคนร่วมกันรับผิดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลย+ค่าเสียหายแก่ดจทก์และให้จำเลย+เจ้าพนักงานจัดการโอนที่ดิน ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้กระทรวงการคลังกับพระยาไชยยศ ฯ จำเลยรับผิดในค่าเสียหาย นอกนั้นยืน. จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าข้อที่โจทก์ฟ้องเรียกค่าเสียหายอันควรได้จากการตัดและจำหน่ายยางนั้น ในฟ้องโจทก์มิได้ระบุว่าจำเลยขัดขวางต่อการตัดและจำหน่ายยางอย่างไรและการนำสืบของโจทก์ก็มีได้แสดงให้เห็นว่า การงดโอนทะเบียนนั้นขัดขวางต่อการตัดและจำหน่ายยางอย่างไรคดีปรากฏว่าต่อมากรมสรรพากรได้ฟ้องขอให