ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1007/2500พนักงานอัยการจังหวัดเพชรบุรีโจทก์นายหยู่ แซ่โซวจำเลย พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ม. 6, ม. 7, ม. 8, ม. 16กรรมการป้องกันการค้ากำไรเกินควรที่ข้าหลวงประจำจังหวัดตั้งขึ้นตาม ม.6 แห่งกฎหมายนี้ เป็นการตั้งเฉพาะตัวบุคคลผู้ดำรงตำแหน่งนั้น ๆ ถ้าบุคคลผู้ดำรงตำแหน่งคงอยู่ปฏิบัติหน้าที่ราชการแล้ว อำนาจของผู้แทนของบุคคลตามตำแหน่งนั้น ๆ ที่จะเข้าประชุมเกี่ยวกับกิจการตาม ก.ม.นี้ หาเกิดขึ้นไม่ ม.8 แห่ง ก.ม.นี้ให้อำนาจคณะกรรมการหลายประการ แต่ละประการไม่จำต้องใช้บังคับพร้อมกันทั้งหมด ความเหมาะสมมีเพียงใด ก็เป็นเรื่องที่คณะกรรมการจะต้องมีมติให้ถูกต้องเป็นราย ๆ ไป ตาม ม.16 แห่ง ก.ม.นี้ แม้คณะกรรมการจะได้มีมติกำหนดราคาสูงสุดไว้ก็ตาม แต่ก็ไม่บังคับว่า ผู้ขายจะขายต่ำกว่าราคานั้นไม่ได้ เพียงแต่บังคับว่าอย่าขายให้เกินราคาสูงสุดที่เจ้าหน้าที่กำหนด.เรื่อง ไม่ทำป้ายแสดงราคาขายเนื้อสุกร โจทก์ฟ้องว่าอาศัยอำนาจตามความใน ม.๘ พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.๒๔๙๐ คณะกรรมการส่วนจังหวัดห้องกันการค้ากำไรเกินควร จังหวัดเพชรบุรี ได้ออกประกาศฉบับที่ ๒๑ พ.ศ.๒๔๙๕ ลงวันที่ ๒๖ มิถุนายน ๒๔๙๕ ระบุว่า เนื้อสุกรชำแหละทุกชนิดเป็นสิ่งของที่ห้ามค้ากำไรเกินควรและห้ามมิให้ผู้ใดในเขตท้องที่ทุกอำเภอในจังหวัดเพชรบุรีขายเนื้อสุกรและมันสุกรเกินกว่าราคาที่กำหนดไว้ และให้ผู้ขายสิ่งของที่ควบคุมดังกล่าวแล้ว ทำป้ายแสดงราคาเป็นภาษาไทย และกำหนดขนาดตัวอักษาในป้ายไว้ ณ ที่ซึ่งจำหน่ายโดยเปิดเผยให้ผู้ซื้อเห็นได้ชัดเจน และจำเลยฝ่าฝืน จำเลยต่อสู้ว่า จำเลยได้ทำป้ายแสดงราคาเนื้อสุกรชำแหล