ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 311/2479นายจอน อาร์.ซี.ไลออนส์ (บังคับอังกฤษ)โจทก์อธิบดีกรมสรรพากรจำเลย พ.ร.บ.ภาษีเงินได้ พ.ศ.2475 , ป.วิ.พ. เงินบำนาญประจำเดือนมีนาคม 2475 ซึ่งได้รับในเดือนเมษายน 2476 นั้นไม่ต้องเสียภาษีเงินเดือน การตีความในกฎหมายเรื่องความรับผิดในค่าภาษีอากรจะต้องทำโดยเคร่งครัดเช่นเดียวกันกฎหมายอาญา คดีที่คนในบังคับอังกฤษเป็นคู่ความ ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้คดีได้ความว่าโจทก์เป็นข้าราชการบำนาญได้รับเงินบำนาญเดือนละ ๕๒๕ บาท อัตราภาษีเงินเดือนที่โจทก์จะต้องเสียเดือนละ ๑๔ บาท ๕ สตางค์ เริ่มจำนวนเดือนเมษายน พ.ศ.๒๔๗๕ ซึ่งรับในวันต้นเดือนพฤษภาคม พ.ศ.๒๔๗๕ ถึงจำนวนเดือนกุมภาพันธ์ ซึ่งรับในวันต้นเดือนมีนาคม พ.ศ.๒๔๗๕ รวม ๑๑ ครั้งเป็นเงิน ๑๕๔ บาท ๕๕ สตางค์ เงินบำนาญของโจทก์จำนวนเดิอนมีนาคม พ.ศ.๒๔๗๕ ซึ่งรับในวันต้นเดือนเมษายน พ.ศ.๒๔๗๖ ถูกหักเป็นค่าภาษีไว้ ๑๔ บาท ๕ สตางค์ เงินบำนาญของโจทก์จำนวนเดือนเมษายน พ.ศ.๒๔๗๖ ซึ่งรับในวันต้นเดือนพฤษภาคมถูกหักเป็นค่าภาษีเงินได้ไว้ ๑๔ บาท และหักทุกเดือนตลอดมาถึงจำนวนเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๔๗๖ ซึ่งรับในวันต้นเดือนมีนาคมพ.ศ.๒๔๗๖ รวม ๑๑ ครั้ง เป็นเงิน ๑๕๔ บาท ต่อมาโจทก์ถูกเรียกเก็บภาษีเพิ่มอีก ๑๔ บาท และโจทก์ได้ชำระแล้ว จึงมาฟ้องขอคืน ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า พ.ร.บ.ภาษีเงินเดือนเริ่มใช้แต่วันที่ ๑ เมษายน พ.ศ.๒๔๗๕ แลเลิกใช้เมื่อวันที่ ๑ เมษายน พ.ศ.๒๔๗๖ และใช้พ.ร.บ.ภาษีเงินได้ย่อมชี้ความประสงค์เลิกภาษีเงินเดือนเพื่อใช้ภาษีเงินได้แทน การที่บำนาญของโจทก์จำนวนเดือนมีนาคมพ.ศ.๒๔๗๕ ซึ่งรับในวันต้นเดือนมีนาคมถูกหักเป็นค่าภาษีเงินเดือนนั้นไม่ชอบ เพราะเดือนเมษายน พ.ศ.๒๔๗๖ ภาษีเงินเดือนได้เลิกใช้แล้ว สมควรจะเก็บภาษีเงินได้อย่