ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 582/2472อัยยการอุตตรดิตถ์โจทก์นายนากจำเลย ป.อ. ม. 299-300 ป.วิ.อ. บาดแผลเล็บข่วนถลอกแลช้ำแดง ไม่เรียกว่าบาดเจ็บ คำว่า " บาดแผล " ควรจะเอาออกเสีย เพราะบาดแผลมีความหมายไปทางที่ว่าถึงบาดเจ็บ การที่วางเกณฑ์ว่าต้องเนื้อขาดนั้น ถ้าหนัง 2 ชั้นขาดแต่ไม่ถึงเนื้อก็เรียกว่าบาดแผลตามหลักกฎหมายอังกฤษจำเลยตัดฝาสังกะสีเข้าไปในบ้าน ท.เวลากลางคืนแล้วปล้ำแย่งเอาสร้อยข้อมือไป ท.มีบาดแผลรอยถูกเล็บข่วนถลอกช้ำแดงที่ข้อมือ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๓๐๐ ตอนต้นให้จำคุก ๕ ปีแลใช้ทรัพย์ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า บาดแผลเพียงรอยเล็บข่วนถลอกแลช้ำแดงเท่านั้น หาปรากฎว่าเนื้อขาดโลหิตไหลไม่ ยังเรียกไม่ได้ว่าเข้าลักษณบาดเจ็บตามความมุ่งหมายของ ม.๓๐๐ จำเลยจึงมีผิดเพียง ม.๒๙๙ ให้จำคุก ๓ ปี(หริศ-วิชัย-นล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ