ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 87/2495อัยการชลบุรีโจทก์นายถวิล เอกปัตย์จำเลย ป.รัษฎากร ร้านขายส่งสุราสาขาประจำอำเภอเบิกสุรามาแล้วให้ร้านขายส่งสาขาประจำตำบลขายตามราคาที่กำหนด เมื่อขายได้แล้ว ร้านสาขาประจำตำบลก็มอบเงินให้ร้านขายส่งสาขาประจำอำเภอรับไป โดยร้านสาขาประจำตำบลได้รับค่าตอบแทนหรือสินจ้างเป็นรายเท ดังนี้ ถือได้ว่า ร้านขายส่งสาขาประจำตำบลอยู่ในฐานะเป็นตัวแทนหรือลูกจ้างของร้านขายส่งประจำอำเภอเท่านั้น การรับเงินค่าสุราจากร้านขายส่งประจำอำเภอไม่จำต้องเสียอากรแสตมป์ตามข้อ ฌ. แห่งลักษณะตราสารข้อ 28.โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยมิได้ปิดอากรแสตมป์ในใบรับเงินค่าสุรา ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลรัษฎากร ๒๔๘๑ มาตรา ๑๐๕(๓), ๑๒๗ พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๘๓ มาตรา ๑๖ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดตามฟ้อง ปรับ ๒๐ บาท จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตรวจสำนวนแล้ว ข้อเท็จจริงได้ความว่า บริษัทเกษตรกรรมผ่านศึกจำกัดสาขาชลบุรี เป็นผู้รับเงินประมูลผูกขาดการจำหน่ายสุรามาจากกรมโรงงานอุตสาหกรรม จำเลยนี้เป็นผู้จัดการร้านสาขาขายส่งประจำอำเภอพานทอง จังหวัดชลบุรี โดยบริษัทเกษตรกรรมผ่านศึกสาขาชลบุรี ซึ่งนางจันเครีผู้จัดการเป็นผู้จ้างจำเลยและนายเจริญเป็นผู้จัดการร้านสาขาขายส่งสุราประจำตำบลหนองกะชะ อำเภอพานทองอีกทีหนึ่งโดยนายสวัสดิ์เป็นผู้จัดการแทน ทั้งสามร้านนี้ ได้รับใบอนุญาตให้ขายสุราในนามของกรมโรงงานอุตสาหกรรมทั้งนั้น วิธีการจำหน่ายสุราก็มีดังนี้คือ ทางร้านของจำเลยนำใบเบิกสุราซึ่งทางบริษัทเกษตรกรรมผ่านศึกออกให้ไปรับสุราจากโรงงานต้มกลั่นแล้วนำสุรานั้นไปส่งแก่ร้านสาขาขายส่งประจำตำบลในเขตอำเภอพานทอง ร้านขายส่งป