สิทธิในการได้รับคืนที่ดินที่ถูกเวนคืนเมื่อรัฐมิได้ใช้ตามวัตถุประสงค์ และอำนาจฟ้องของผู้ถูกเวนคืนที่ได้ขายที่ดินส่วนที่เหลือไปแล้ว
ที่ดินมีโฉนดเมื่อถูกเวนคืนบางส่วน กรรมสิทธิ์ตกเป็นของรัฐทันทีโดยไม่ต้องแบ่งแยกโฉนด หากรัฐมิได้ใช้ที่ดินตามวัตถุประสงค์ที่ระบุไว้ในกฎหมายเวนคืน ผู้ที่สูญเสียทรัพย์สินไปเพราะการเวนคืนมีสิทธิได้รับคืน ไม่ใช่ผู้ถือโฉนดในภายหลังซึ่งรับโอนเฉพาะที่ดินส่วนที่เหลือจากการเวนคืนเท่านั้น
ให้ยกคำพิพากษาศาลทั้งสอง ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาใหม่ตามนัยข้อกฎหมายข้างต้น
ที่ดินโฉนดที่ 2189 บางส่วนถูกเวนคืนโดยพระราชกฤษฎีกาเพื่อสร้างปฐมบรมราชานุสรณ์และคมนาคม โดยไม่ได้ให้ค่าทดแทน ต่อมาปรากฏว่ามีการใช้จริงเพียง 35 ตารางวา ส่วนที่เหลืออีก 3 งาน 21 วาไม่ได้ใช้ตามวัตถุประสงค์ โจทก์ซึ่งเป็นผู้ถูกเวนคืนได้ขายที่ดินทั้งแปลงให้แก่บุคคลอื่นตามคำพิพากษา และบุคคลนั้นได้โอนต่อให้จ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 222/2495เจ้าจอมพิศว์ ในรัชกาลที่ 5โจทก์กระทรวงมหาดไทย (โดยนายควง อภัยวงศ์ รัฐมนตรีว่าการ)จำเลยนางไพโรจน์ ปัจจุสานนท์ผู้ร้องสอด พ.ร.ฎ.ว่าด้วยการจัดซื้อที่ดินและอสังหาริมทรัพย์อย่างอื่นเพื่อสร้างปฐมบรมราชนุสรณ์และสร้างคมนาคมเชื่อมจังหวัดพระนครและธนบุรี พ.ศ.2472 พ.ร.บ.ว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ.2477 พ.ร.บ.ออกโฉนดที่ดิน ที่ดินมีโฉนดนั้นเมื่อถูกเวนคืนบางส่วนโดย พ.ร.ก.เพื่อสร้างปฐมบรมราชานุสสรณ์ ฯลฯ กรรมสิทธิย่อมตกไปเป็นของรัฐส่วนหนึ่งแล้วทันที โดยไม่ต้องทำพิธีรังวัดแบ่งแยกทางพนักงานเจ้าหน้าที่ ถ้าหากรัฐบาลจะต้องส่งคืนที่ดินที่ถูกเวนคืน ผู้ที่ศูนย์เสียทรัพย์นั้นไปเพราะการเวนคืนเป็นผู้มีสิทธิ์ได้รับคืน ไม่ใช่ผู้ถือโฉนดในตอนหลังเพราะตนรับโอนที่ดินที่เหลือจากการเวนคืนเท่านั้น หลักก.ม.ในเรื่องเสรีภาพบริบูรณ์ในทรัพย์สิน โดยเฉพาะอย่างยิ่งกรรมสิทธิ์ในอสังหาริมทรัพย์นั้น เป็นที่รับนับถือกันตลอดมาแล้ว ในสมัยสมบูรณาญาสิทธิราช การเวนคืนอสังหาริมทรัพย์จึงต้องระบุวัตถุประสงค์ไว้ ถ้าไม่ได้ใช้ทรัพย์ที่เวนคืนตามวัตถุประสงค์ก็จำต้องโอนอสังหาริมทรัพย์นั้นกลับคืนให้ผู้ถูกเวนคืน พ.ร.ก.ว่าด้วยการจัดซื้อที่ดิน ฯลฯ เพื่อสร้างปฐมบรมราชานุสสรณ์ ฯลฯ ม.4 ที่ให้เจ้าพนักงานจำหน่ายขายที่ดินที่รับซื้อไว้ ซึ่งเหลือจากการสร้างสพานหรือถนนแล้วนั้น หมายความเฉพาะที่ดินซึ่งเจ้าพนักงานต้องกำหนดราคาค่าทดแทนเป็นต้วเงินให้เท่านั้นโจทก์ฟ้องว่าที่ดินของโจทก์โฉนดที่ ๒๑๘๙ บางส่วน เนื้อที่ ๓ งาน ๕๖ ตารางวา ถูกเวนคืนโดยพระราชกฤษฎีกาเพื่อสร้างปฐมบรมราชานุสสรณ์และคมนาคมเชื่อมจังหวัดพระนครและธนบุรี โดยไม่ได้ให้ค่าทดแทน ส่วนที่ถูกเวนคืนน