ลูกจ้างนำฝิ่นของนายจ้างที่ได้รับอนุญาตให้มีฝิ่นได้เดินล่วงหน้าไปก่อน ถือว่าจำเลยเป็นผู้มีฝิ่นโดยไม่ได้รับอนุญาตและมีความผิดหรือไม่
การที่ลูกจ้างถือฝิ่นของนายจ้างที่ได้รับอนุญาตให้มีฝิ่นได้ โดยเดินล่วงหน้าไปก่อนเพื่อรอนายจ้าง พฤติการณ์ดังกล่าวหาได้ชื่อว่าจำเลยเป็นผู้มีฝิ่นไม่ จึงไม่มีความผิด
จำเลยไม่มีความผิด ให้ยกฟ้องโจทก์
นายหลียิ่ว นายจ้างของจำเลย ซื้อฝิ่นโดยได้รับอนุญาต 11 ตำลึง แบ่งให้จำเลยถือ 5 ตำลึง แล้วให้จำเลยเดินล่วงหน้าไปหารถยนต์คอยที่สะพานน้ำท่าสาย ห่างจากศาลประมาณ 15 นาที จำเลยนั่งคอยนายจ้างอยู่ก็ถูกจับ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 496/2479อัยยการยะลาโจทก์นายพุงกวง แซ่พุงจำเลย พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ.2472 ม. 8, ม. 14, ม. 53 ป.วิ.อ. จำเลยเปนลูกจ้างเขานายจ้างไปซื้อฝิ่นที่จังหวัดแล้วแบ่งให้จำเลยถือพาล่วงหน้าไปก่อนเพื่อจะได้ไปพร้อมกันภายหลังเช่นนี้ จำเลยยังไม่มีความผิด วิธีพิจารณาอาญา ในคดีอาญาศาลหยิบยกข้อเท็จจริงในคดีอีกเรื่องหนึ่งมาวินิจฉัยได้เพียงไรคดีได้ความว่านายหลียิ่วนายจ้างของจำเลยไปซื้อฝิ่นที่ศาลากลางรวม ๑๑ ตำลึงเพื่อเอาไปขายที่ร้านของนายหลียี่วตำบลกาบัง จังหวัดยะลา มาตามทางนายหลียี่วได้แบ่งฝิ่นให้จำเลยถือไว้ ๕ ตำลึง แล้วนายหลียี่วก็แวะไปที่ศาลจังหวัดยะลาให้จำเลยล่วงหน้าไปหารถยนตร์ให้คอยอยู่ที่สะพานน้ำท่าสายห่างจากศาลเดิมประมาณ ๑๕ นาที จำเลยนั่งคอยนายหลียี่วอยู่สักครู่หนึ่งก็ถูกจับ ศาลชั้นต้นตัดสินยกฟ้องโจทก์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าการที่จำเลยรับว่าพาฝิ่นนี้ไปแต่แก้ว่าเปนของนายจ้างผู้มีอำนาจมีฝิ่นได้ให้นำไปเช่นนี้จำเลยต้องนำพะยานสืบให้สมข้อต่อสู้แต่จำเลยหาได้นำพะยานมาสืบให้สมข้อต่อสู้ไม่ให้ปรับจำเลยฐานมีฝิ่นไม่ได้รับอนุญาตตามพ.ร.บ.ฝิ่น ม.๕๓ ศาลฎีกาตัดสินว่าคดีเรื่องนี้เกี่ยวเนื่องกับคดีที่นายหลียิ่วถูกฟ้องเปนจำเลยเนื่องในกรณีเดียวกัน คดีคงฟังเป็นยุตติว่า ฝิ่นที่โจทก์ฟ้องในคดีนี้เป็นฝิ่นที่นายหลียิ่วมีอยู่โดยได้รับอนุญาตแล้วให้จำเลยพาเดินล่วงน่าไปก่อน พฤตติการณ์ดังนี้หาได้ชื่อว่าจำเลยเป็นผู้มีฝิ่นไม่ จึงไม่มีความผิด ยกฟ้องโจทก์(พลางกูร-มนธา-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ