ปัญหาการรับฟังพยานเด็กและผู้สูงอายุที่มีเหตุทำให้ความจำลดน้อยลง
พยานผู้สูงอายุที่เพิ่งตื่นตกใจและมีเหตุอื่นทำให้ความจำลดน้อยลง ย่อมมีน้ำหนักน้อย พยานเด็กอายุ 10 ปี ซึ่งยังไม่รู้จักผิดชอบและให้การรวนแร ฟังไม่ได้
ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ปล่อยจำเลย
โจทก์ฟ้องจำเลยฐานปล้นทรัพย์ มีพยานคือนางเปรมอายุ 64 ปี ซึ่งให้การว่าจำผู้ร้ายได้ แต่เพิ่งตื่นตกใจ และพวกผู้ร้ายหวีผมปรกหน้า ส่วนเด็กชายอายุ 10 ปี ให้การกลับไปมา เริ่มแรกจำคนร้ายไม่ได้ ต่อมาจำได้เฉพาะนายเฮง ภายหลังถูกซักหนักกลับมาจำนายหลิวได้อีก
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 808/2472อัยยการนนทบุรีโจทก์นายหลิวกับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ลักษณพะยาน เด็กฟังได้เพียงใดผู้ใหญ่อายุ 64 ฟังได้เพียงใด เมื่อมีเหตุอื่นทำให้ความจำลดน้อยลงการชั่งน้ำหนักคำพะยานโจทก์ฟ้องว่าจำเลยปล้นทรัพย์ โจทก์มีพะยานคือเจ้าทรัพย์อายุ ๖๔ ปี ให้การว่าชั้นแรกตกใจตื่นขึ้นไปดูจำผู้ร้ายได้คือพวกจำเลย แลเด็กชายอายุ ๑๐ ปี ชั้นแรกตอบเจ้าพนักงานไต่สวนว่าจำคนร้ายไม่ได้ ประเดี๋ยวกลับว่าจำได้ มาที่ศาลเบิกความทีแกว่จำจำเลยได้ ภายหลังจำได้ฉะเพาะนายเฮงจำเลยคนเดียว ครั้นถูกซักหนักกลับว่าจำนายหลิวจำเลยได้อีกคนหนึ่งดังนี้ ศาลเดิมตัดสินจำคุกตลอดชีวิต ศาลอุทธรณ์กลับไม่เชื่อคำนางเปรมแลเด็กชายให้ปล่อยจำเลย ฯ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่านางเปรมมีอายุ ๖๔ ประจวบกับเวลาที่พึ่งตกใจตื่นจากที่นอนความสังเกตไม่มั่นคง ประกอบกับที่พวกผู้ร้ายหวีผมปรกหน้า คงจำคนร้ายไม่ถนัด ส่วนเด็กชายนั้นเล่าอายุเพียง ๑๐ ปียังเป็นเด็ก ไม่รู้จักผิดชอบเหมือนผู้ใหญ่ แลให้การรวนแร ฟังเป็นพะยานไม่ได้(พรหม-พิพาก-วิชัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ