การนำไม้ที่ตัดไว้ก่อนพระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้ามออกมาเคลื่อนที่ภายหลัง มีความผิดหรือไม่
กฎหมายใหม่ไม่มีผลย้อนหลังให้คำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมายเดิมเป็นโมฆะหรือถูกเพิกถอน เว้นแต่จะระบุไว้โดยเฉพาะ และความผิดฐานมีไม้ไว้ในครอบครองโดยไม่เสียค่าภาคหลวง ใช้ลงโทษเฉพาะผู้ที่พิสูจน์ไม่ได้ว่าได้ไม้มาโดยชอบด้วยกฎหมาย
จำเลยไม่มีความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 ทั้งสามฐาน พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์
นายอำเภออนุญาตให้จำเลยทำไม้และชักลากไม้ในป่าขายให้โรงเลื่อยทางราชการไม่เกิน 200 ต้น ก่อนมีพระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม ต่อมาจำเลยนำไม้ที่ตัดไว้แล้วออกมาเคลื่อนที่ภายหลัง
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 108/2487อัยการพิบูลสงครามโจทก์นายกิมตึง สิมจำเลย ป.อ. ม. 334 (2) พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 11, ม. 39, ม. 40, ม. 69 พ.ร.ฎ.กำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ.2485 จำเลยได้รับคำสั่งของอำเพอไห้นำไม้ซึ่งตัดไว้ก่อนพระราชกริสดีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ส. 2485 อันมีจำนวนไม่เกิน 200 ต้น มาขายไห้แก่โรงเลื่อยทางราชการติดต่อกันเรื่องมาดั่งนี้ แม้จำเลยจะนำเคลื่อนที่พายหลังเมื่อมีพระราชกริสดีกากำหนดไม้หวงห้ามแล้ว ก็ไม่มีความผิด.โจทฟ้องว่า จำเลยทำไม้ มีไม้ไว้ไหนครอบครองโดยยังมิได้เสียค่าภาคหลวง และนำไม้เคลื่อนที่ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน และไม่มีไบเบิกทาง ขอไห้ลงโทสตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ส. ๒๔๘๔ ได้ความว่านายอำเพอทำหนังสือลงวันที่ ๒๙ สิงหาคม ๒๔๘๔ อนุญาตไห้จำเลยทำไม้และชักลากไม้ไนป่าขายไห้โรงเลื่อยทางราชการไม่เกินจำนวน ๒๐๐ ต้น ขนะนั้นยังมิได้มีพระราชกริสดีกากำหนดไม้หวงห้ามไนเขตจัดหวัดพิบูลสงคราม แต่ไครจะทำไม้ไนป่าต้องขออนุญาตกรมการอำเพอก่อน ต่อมาได้มีพระราชกริสดีกากำหนดไม้หวงห้ามในเขตจังหวัดพิบูลสงครามเมื่อวันที่ ๑ มกราคม ๒๔๘๕ ไม้ตะเคียน เปนไม้หวงห้ามตามพระราชบัญญัติ จำเลยตัดไม้ตะเคียนไว้ก่อน พ.ส. ๒๔๘๕ แต่ได้นำเคลื่อนที่มาพายหลัง ๙๐ นับแต่วันประกาสไช้พระราชบัญญัติ สาลชั้นต้นและสาลอุธรน์เห็นว่า จำเลยตัดไม้ก่อน พ.ส. ๒๔๘๕ ไม่มีความผิด แต่การนำไปเคลื่อนที่นั้นเปนการทำไม้ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน จำเลยมีผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พิพากสาปรับและริบไม้ของกลาง จำเลยดีกา สาลดีกาเห็นว่า คำสั่งอนุญาตของนายอำเพอเปนคำสั่งที่ชอบด้วยกดหมาย กดหมายไหม่หามีผลย้อนหลังไห้คำสั่งนั้นเปนโมคะ หรือทำไห้ต้องถูกเพิกถอนไปประการไดไม่ เว้นแต่จะระบุไว้โดยฉเพาะ และอำเพอผู้อนุญาตก็ย