ความผิดฐานขับรถโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นได้รับอันตรายสาหัส ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300
ข้อสันนิษฐานตามกฎหมายที่ว่าผู้หลบหนีเป็นผู้กระทำผิดเป็นเพียงข้อสันนิษฐานเบื้องต้น เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยที่ 1 ไม่ได้กระทำผิด จะนำข้อสันนิษฐานมารับฟังลงโทษหาได้ไม่
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
จำเลยที่ 2 ขับรถยนต์เก๋งกินทางเข้าไปในทางเดินรถของจำเลยที่ 1 ซึ่งขับรถบรรทุก 10 ล้อ ทำให้เกิดการชนกัน จำเลยที่ 2 ได้รับอันตรายสาหัส จุดชนอยู่ในทางเดินรถของจำเลยที่ 1 และรถยนต์เก๋งเสียหายด้านหน้าซ้าย รถบรรทุกเสียหายด้านหน้าขวา
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 217/2529พนักงาน อัยการ จังหวัด ปทุมธานีโจทก์นาย สันติ แซ่เตียว กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 300 พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.2522 จำเลยที่1ขับรถยนต์ด้วยความเร็วแต่อยู่ในช่องทางเดินรถของตนจำเลยที่2ขับรถยนต์กินทางเข้าไปในช่องทางเดินรถของจำเลยที่1จึงเกิดชนกันขึ้นเหตุที่เกิดการชนกันจึงเป็นความประมาทของจำเลยที่2แม้หลังเกิดเหตุจำเลยที่1จะหลบหนีไม่แสดงตัวแจ้งเหตุต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ซึ่งตามกฎหมายจะให้สันนิษฐานว่าเป็นผู้กระทำผิดก็เป็นข้อสันนิษฐานในเบื้องต้นเมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยที่1ไม่ได้กระทำผิดจะนำข้อสันนิษฐานมารับฟังลงโทษจำเลยที่1หาได้ไม่.(ที่มา-ส่งเสริมฯ)โจทก์ ฟ้อง ว่า จำเลย ที่ 1 ขับ รถยนต์ บรรทุก 10 ล้อ จำเลย ที่ 2ขับ รถยนต์ เก๋ง โดย ประมาท เป็น เหตุ ให้ รถยนต์ ทั้งสอง คัน ชน กันและ จำเลย ที่ 2 ได้ รับ อันตราย สาหัส เกิดเหตุ แล้ว จำเลย ที่1 ไม่ให้ ความ ช่วยเหลือ ไม่ แสดง ตัว และ ไม่ แจ้ง เหตุ ต่อ พนักงานเจ้าหน้าที่ ขอ ให้ ลงโทษ จำเลย ทั้งสอง จำเลย ทั้งสอง ให้การ ปฏิเสธ แต่ จำเลย ที่ 1 รับ ว่า ไม่ แจ้ง เหตุต่อ พนักงาน เจ้าหน้าที่ จริง ศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย ที่ 1 มี ความผิด ตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 90, 91, 300 ประกาศ ของ คณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21พฤศจิกายน 2514 ข้อ 2 พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา39 วรรคสอง, 43(4), 78, 151, 157, 160 วรรคสอง, 162 ความผิด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300 ลงโทษ จำคุก 1 ปี ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 ให้ ลงโทษ ตาม มาตรา 43(4) ประกอบกับ มาตรา 157 ซึ่ง เป็น บทหนัก ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90ปรับ 1,000 บาท ความผิด ตาม มาตรา 78 ประกอบ ด้วย มาตรา 160 วรรคสองจำคุก 2 เดือน รวม จ